نقدی بر ضوابط نماسازی در شهر تهران از دیدگاه معماری و مدیریت شهری

نقدی بر ضوابط نماسازی در شهر تهران از دیدگاه معماری و مدیریت شهری

آیه عطاپور1 افشین قربانی پارام2

1) دانشجوی مهندسی معماری در مقطع کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند؛ مدرس دانشگاه پیام نور
2) عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند؛ دکتری معماری از ایتالیا

کد IOI مقاله : XBKD-ECGCC
محل انتشار : سومین کنگره بین المللی عمران , معماری و شهرسازی معاصر(cautech.ir)
چکیده :
    خیابان-معماری-ساختمان-جداره و نما، واژگانی هستند که در همة اعصار و ادوار، از گذشته تا به امروز، در کنار مسائل و امور مربوط به شهر بخصوص کلان شهرها مطرح گردیده اما «مدرنیته» در عصر معاصر چشم بر جهان گشوده و دنیای امروزی را تحت تأثیر خود قرار داده است. همین امر، باعث دگرگونی و تحولی شگرف در همه زمینه ها بخصوص در بستر معماری شده است که بعضاً شاهد نارضایتی هایی در برخی از کشورها از مدرنیته شدن هستیم. یکی از شهرهایی که مدرنیته شدن تأثیر منفی ای بر معماری و نماسازی آن گذارده است، کلانشهر تهران می باشد که شاید بتوان نقدی بر ضوابط نماسازی آن وارد نمود. مقالة پیش رو سعی دارد با مرور اجمالی بر ضوابط نماسازی در تهران، آن ضوابط را با نماهای اجرا شده تطبیق دهد و در نهایت نقدی بر آن وارد نماید. بر این اساس است که می توان پیشنهادهایی را جهت نیل به هدفی والا که «رسیدن به ضوابط-قوانین و دستوراتی واحد برای طراحی نما در شهر تهران» ارائه نمود. علت انتخاب موضوع مقاله تحت عنوان «نقدی بر ضوابط نماسازی در شهر تهران»، اجرای نما به سبک های غربی و بعضاً با سبک و سیاق ادیان غیر از اسلام، فراموشی معماری ایرانی-اسلامی، تقلید کورکورانه از معماری غربی و مدرنیته شدن معماری ایرانی است. در انتها، نتیجه ای کلی حاصل گردید که اکثر قوانین و ضوابط نماسازی از طرف ارگان ها و نهادهای اجرایی همانند شهرداری اجرا نگردیده و نهادهای نظارتی مانند شورای شهر هم وظیفه نظارتی خود را جامع و کامل انجام نمیدهد. درنتیجه در تهران شاهد نماهای غربی و خارج از قوانین هستیم که هویت خود را فراموش کرده و جایگاه اجتماعی-فرهنگی-مذهبی جامعه خویش را بازگو نمیکند.

کلمات کلیدی : نما و جداره ضوابط شهر تهران هویت و زیبایی