تاثیر عوامل نامحسوس بر سلامت روان ساکنین در مجموعه های مسکونی

فاطمه سادات آرامی¹

1) دانشجوی دکترای معماری گرایش معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران

کد IOI مقاله : XCAA-EDZCA
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و دومین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(5icrsie.com)
چکیده :
    مسکن یکی از فضاهای حیاتی است که با توجه به ویژگی هایش می تواند موجب تعالی ابعاد وجودی انسان گردد. در خلق این فضا علاوه بر توجه به استانداردهای فیزیکی و نیازهای فیزیولوژیکی، می بایست تمایلات روحی انسان ها نیز مد نظر قرار گیرد. افزایش و ارتقای سطح کیفی در امر مسکن و شناسایی عوامل موثر ومرتبط با سلامتی و به عبارتی تامین کننده های سلامت در این حوزه امری ضروری است. در نظر گرفتن نیازها، احساسات، روحیات، امنیت شخصی، محیط و روابط اجتماعی استفاده کنندگان، نه تنها موجب بهبود سطح زندگی ساکنین در سطح فیزیکی و کمی مسکن خواهد شد، بلکه تامین این نیازها باعث ایجاد رضایتمندی و آرامش در استفاده کنندگان مسکن و در نهایت جامعه خواهد گردید. این مقاله سعی در یافتن روشی جهت توجه به عوامل سلامت روان با تاکید بر ویژگی های نامحسوس، به عنوان یکی از عناصر افزایش کیفیت در امرمسکن و افزایش حس تعلق به آن دارد. در این پژوهش با استفاده از روش پژوهش اسنادی و مطالعات کتابخانه ای، به بررسی اهمیت نقش احساس در طراحی مطلوب تر مسکن پرداخته خواهد شد و در نتیجه سعی می شود با درک توجه به این مقوله در طرح های معماری، پویایی و آرامش در مجموعه های مسکونی بیش از پیش ایجاد شود و در نهایت موجب پایداری اجتماعی مجموعه های مسکونی، افزایش حس تعلق و دلبستگی به مکان و در نتیجه ایجاد حس مطلوب تر و سلامت روان ساکنین گردد.

کلمات کلیدی : رابطه معماری وعوامل نامحسوس حس تعلق به مکان معماری و سلامت روان رابطه سلامت روان و عوامل نامحسوس