امنیت در فضاهای شهری با رویکرد فرهنگی

حسین تدینی نژاد¹ فرناز تقی پور جهرمی²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی،دانشگاه پیام نور تهران غرب،ایران-
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری.دانشگاه ازاد شیراز.

کد IOI مقاله : XCAA-EDZCD
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و دومین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(5icrsie.com)
چکیده :
    امروزه توجه به مفهوم امنیت شهروندان و روش های ارتقای آن، از اولویتهای اساسی حرفه مندان و نظریه پردازان شــهری محسوب میشود. جدای از اثرات اجتماعی و فرهنگی ناشی از برنامه ریزی و طراحی محیطهای امن شهری بر الگوهای رفتار شــهروندی و بهبود کیفیت محیطی نواحی سکونتی، تبیین ویژگی و اثرات مرتبط بر نقش کالبدی شـهر بر کاهش جرایم شهری یا کاستن از وقوع جرم، موضوع مستقل و با اهمیتی است که در قالب نظریه های نوین شهرســازی و نقش کالبدی شهر (برنامه ریزی و طراحی شهری) در کاهش و پیشگیری از جرایم شهری اشاره می شود. این امر بــه این دلیل اهمیت دارد که در فرآیندهای برنامه ریزی فضاهای شــهری کمتر بــه توانمندیهای بالقوة مناطق شــهر و ســاختمان ها، در کاهش یا جلوگیری از جرائم، توجه می شود. امن سازی فضاهای شهری به عنوان یکی از ضرورت‌های اساسی شهرسازی مطرح است. به همین دلیل بسیاری از تلاش‌ها در عرصه شهرسازی به دنبال کاهش وقوع جرم از طریق طراحی محیطی مناسب (CPTED) می‌باشند. در مقاله حاضر در ابتدا به تعریف امنیت در فضای شهری و مؤلفه‌های روانی و عینیت تأثیر گذار در آن اشاره می‌شود و سپس به بیان شاخص های کالبدی منظر شهری و موثر در امنیت پرداخته می‌شود. بنابراین بایسته است که طراحان و برنامه‌ریزان منظر شهری علاوه بر رعایت اصول CPTED به عوامل محیطی تأثیرگذار بر انسجام اجتماعی و حس تعلق به محیط مسکونی نیز توجه نمایند. به این ترتیب علاوه بر ابعاد عینی، بر فرایندهای ذهنی ادراک امنیت نیز تأثیر گذاشته و به آسایش روانی ساکنین کمک خواهد شد.

کلمات کلیدی : فضای شهری امنیت فرهنگ مسکونی محیط