بررسی نقش شهر میانی در تعادل بخشی به سازمان فضایی منطقه ای

احسان حسنخانی¹

1) دانشجوی کارشناسی شهرسازی، دانشگاه شهاب دانش قم، ایران -

کد IOI مقاله : XCAA-EDZGA
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و دومین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(5icrsie.com)
چکیده :
    پیشینه‌ی توجه به جایگاه شهرهای میانی در تعادل بخشی به سازمان فضایی منطقه‌ای و همچنین باز شکل دهی سلسله مراتب شهری، به دهه‌ی 1970 میلادی بر می‌گردد، جایی که مشکلات ناشی از تمرکز بی‌رویه در کلان‌شهرها به معضلی فراگیر تبدیل شده بود. از این رو برنامه ریزان و طراحان شهری دریافتند که توسعه‌ی شهرهای میانی و توزیع متعادل فعالیت‌ها ثروت و جمعیت راهکاری مناسب برای رویارویی با این مشکلات است. در این مقاله به بررسی ابعاد و سابقه‌ی جهانی و بین‌المللی مسئله‌ی تمرکز بی‌رویه پرداخته شده و توسعه‌ی شهرهای میانی به‌عنوان یکی از بهترین راهکارها جهت تعادل بخشی سازمان فضایی منطقه‌ای مطرح شده است، شهرهایی که با توجه به ظرفیت توسعه پذیریشان، با جذب جمعیت و به دنبال آن جذب سرمایه و ایجاد موقعیت‌های شغلی و اقتصادی، توانایی برقراری ارتباط میان شهرهای کوچک و بزرگ را دارا هستند که در پی برقراری این ارتباط تعادل فضایی و شکل گیری مجدد سلسله مراتب شهری را شاهد خواهیم بود.

کلمات کلیدی : توسعه شهری شهر میانی سازمان فضایی منطقه