اثر متقابل زمینه گرایی و بافت با معماری میان افزا

سید محمدعلی نوربخش رضای دهکردی¹

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان ، ایران

کد IOI مقاله : XCAA-EHAEK
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و دومین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(5icrsie.com)
چکیده :
    تجلی نحوه زندگی ،آداب و رسوم وضعیت فرهنگی جامعه را تا حدودی از معماری می توان دریافت کرد. یکی از نکات مهم در بحث تداوم بافت های تاریخی تامین نیازهای امروزه ساکنان آن ها می باشد . با گسترش شهرها و افزایش جمعیت و نیاز به فضای بیش تر و تفاوت سبک زندگی و گاهآ جوابگو نبودن به نیازهای امروزه ساکنان شاهد تخریب و از بین رفتن بافت های تاریخی هستیم .شکل گیری معماری امروزه با توجه به قرارگیری در زمینه های تاریخی باید به نحوی باشد که بنا خود را جدای از محیط نکند . ارتباط مستقیم بناهای جدید با زمینه شکل گیری آن ها امری غیر قابل انکار و چشم پوشی است . ساخت و سازهای جدید در صورتی که اصولی ومتناسب با قابلیت های ادراکی انسان انجام پذیرد از جمله ضروری ترین نیازهایی است که تداوم حیات بافت های تاریخی را تضمین کرده و به باقی ماندن ساکنان قدیمی در بافت و نیز جذب ناظران علاقه مند کمک می کند.

کلمات کلیدی : معماری معماری میان افزا زمینه گرایی بافت