توسعۀ معماری پایدار با فنّ‏آوری نانوتکنولوژی

توسعۀ معماری پایدار با فنّ‏آوری نانوتکنولوژی

جواد عبدالحسینی1

1) استادیار گروه معماری و عمران دانشکدۀ فنی و مهندسی خوی-دانشگاه ارومیه،

کد IOI مقاله : XCAE-EGFAE
محل انتشار : دومین کنفرانس مدیریت شهری، شهرسازی و معماری با رویکرد اقتصاد و عمران شهری(nccau.ir)
چکیده :
    حضور فن‏آوری نانو درمعماری، دنباله‏ای ازمفاهیم معماری ارگانیک است که فرانک لوید رایت ، آن را بر اساس خلق ساختارهایی در سازگاری با طبیعت پایه گذاری کرد. این مفهوم درمعماری معاصر، با نام نانوتکنولوژی در قالب معماری پایدار ظهور پیدا کرده است. این تکنولوژی می‏تواند دربسیاری ازفرآیندهای ساخت و طراحی به کاربرده شود. این مشخصات منحصربفرد، قادر هستند که مشکلات کنونی در ساختمان سازی را حلّ کرده و درفرآیند ساخت، تغییراتی را به وجود آورند. مسائل زیست محیطی و تولید مصالح نوین و هوشمند، امروزه از بحث برانگیزترین موضوعات درمعماری است و نظریّات گوناگونی دراین زمینه ارائه شده است. یک ساختمان هوشمند نه تنها باید به مشکلات افراد پاسخگو باشد، بلکه باید زمانی را برای آرامش و آسایش آن‏ها فراهم کند. به عبارت دیگر ساختمان قسمتی از بشر است و نه درمقابل آن. درعین حال که یک ساختمان از سیستم‏های پیشرفته و هماهنگ با شرایط طبیعی تنظیم و کنترل می‏گردد، باید شاخص زیبایی شناسی درجهت آسایش بهره‏برداران را نیز فراهم کند. طراحی و به‏کارگیری روش‏های مناسب، استفاده ازمواد و مصالح نوین و سیستم‏های پیشرفته ساختمانی، به اهداف زیست محیطی کمک می‏کنند.

کلمات کلیدی : نانو تکنولوژی مصالح نوین معماری پایدار مصالح نوین