عوامل موثر بر ﺣﺲ تعلق به ﻣﻜﺎن در ﻣﺤﻠﻪ ﻫﺎی مسکونی

زهرا هومن¹ مهدی صالحی سربیژن² شهریار رازانی³

1) 1- دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه پیام نور هرمزگان واحد بندرعباس
2) 2- دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه پیام نور هرمزگان واحد بندرعباس
3) 3- فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی بروجرد

کد IOI مقاله : XCAZ-EHZFE
محل انتشار : دومین کنگره بین المللی علوم و مهندسی - پاریس(parisconf.com)
چکیده :
    ﺣﺲ ﺗﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﻜﺎن ﺳﻄﺢ بالاتری از ﺣﺲ ﻣﻜﺎن اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻣﺤﻴﻂ های ﺑﺎ ﻛﻴﻔﻴﺖ می ﺷـﻮد و اﻧﺴـﺎن ﺧـﻮد را ﺟﺰﺋﻲ از آن ﻣﻲ داﻧﺪ و ﺑﻪ آن اﺣﺘﺮام ﻣﻲ ﮔﺬارد. ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﻜﺎن ﻣﺤﻮر و پژوهش های ﺣﺲ ﻣﻜﺎن، ﺳﻬﻢ ﺑﺰرﮔﻲ در ﻋﻤﻖ ﺑﺨﺸـﻴﺪن ﺑـﻪ داﻧـﺶ ارﺗﺒﺎﻃﺎت اﻧﺴـﺎن و ﻣﺤـﻴﻂ اﻳﻔـﺎ ﻛـﺮده اﻧـﺪ. جهدهای ﺗﺌﻮرﻳﻚ در ﺑﺴﻂ معنای ﻣﻜﺎن ﺑـﻪ آﻧﺠـﺎ ﻧﻴـﺰ رﺳـﻴﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ اﻧﺴﺎن ﺑﻮدن ﻧﻴﺰ ﺑﻪ معنای زﻳﺴـﺖ در جهانی ﻣﻤﻠﻮ از مکان ها دانسته شده است. محله های شهری با توجه به خاطرات فردی و جمعی در ذهن شهروندان هر منطقه جایگاه ویژه ای دارند. ازاین رو، مفهوم سکونت و شکل گیری آن در رابطه انسان با مکان، با برآورده شدن نیازها و رفتارهای انسان ارتباط تنگاتنگی دارد. در این رابطه حسِ بودن و تعلق از ضرورت هایی می باشد که لازم است در طراحی محیط های سکونتی مورد توجه قرار گیرد. این پژوهش به صورت توصیفی و جمع آوری اطلاعات از مقاله ها و پژوهش های پیشین است و هدف آن بررسی عوامل موثر بر حس تعلق به مکان در محلات مسکونی است و عوامل شکل گیری حس مکان در سه شاخص کالبدی- فیزیکی، ادراکی- شناختی (معنا و مفاهیم) و فعالیتی- رفتاری قابل دسته بندی هستند آنچه مشخص است وجود حس تعلق بیشتر در محلات قدیمی تر به علت وجود نشانه ها و پوشش گیاهی مناسب و شباهت های فرهنگی و... است.

کلمات کلیدی : روان شناسی محیطی حس تعلق به مکان عوامل کالبدی