بررسی اثر بخشی فراشناخت درمانی بر درماندگی آموخته شده، احساس تنهایی و اضطراب مرگ سالمندان دارای اختلال حرکتی

نسرین دیناروند¹

1) کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور

کد IOI مقاله : XCBZ-EHKFH
محل انتشار : دومین کنفرانس روانشناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی و مشاوره ایتالیا(cpsconf.com/2nd)
چکیده :
    هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی معنویت درمانی بر درماندگی آموخته شده، احساس تنهایی و اضطراب مرگ سالمندان دارای اختلال حرکتی بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی، با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان 60 _ 75 ساله دارای اختلال حرکتی بود. از میان جامعه آماری فوق به روش نمونه‌گیری غیرتصادفی هدفمند تعداد 20 نفر انتخاب و با جایگزینی تصادفی در گروه‌ آزمایش (10نفر گروه معنویت درمانی ) و گواه (10 نفر) قرار گرفتند و به پرسشنامه‌های سبک های اسنادی (ASQ)، سنجش احساس تنهایی و اضطراب مرگ (DAS ) پاسخ دادند. گروه گواه در انتظار ماند و معنویت درمانی برای گروه 8 جلسه 90 دقیقه‌ای به اجرا گذاشته شد. داده‌های پژوهش با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و آزمون آماری تحليل واريانس تحلیل گردیدند. نتایج بیانگر آن است که اثر مداخله مبتنی بر فراشناخت درمانی بر درماندگی آموخته شده، احساس تنهایی و اضطراب مرگ معنادار است. در نتیجه بین نمره‌های درماندگی آموخته شده، احساس تنهایی و اضطراب مرگ سالمندان در پیش آزمون با پس آزمون و پیگیری تفاوت معنادار است (01/0>p) و بین گروههای پس آزمون و پیگیری در درماندگی آموخته شده تفاوت معناداراست. ولی در احساس تنهایی و اضطراب مرگ تفاوت معناداری نیست (0/01>p ). درنتیجه میتوان گفت که میزان درماندگی آموخته شده، احساس تنهایی و اضطراب مرگ سالمندان به‌طور معناداری کاهش پیداکرده است و این کاهش به‌مرور زمان ثابت مانده است و پیگیری نسبت به مرحله پس آزمون کاهش و افزایش قابل توجهی زیادی در طول زمان نداشته است.

کلمات کلیدی : فراشناخت درمانی درماندگی آموخته شده احساس تنهایی اضطراب مرگ سالمندان دارای اختلال حرکتی