بررسی اثر بخشی معنویت درمانی بر درماندگی آموخته شده، احساس تنهایی و اضطراب مرگ سالمندان دارای اختلال حرکتی

نسرین دیناروند¹

1) کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور

کد IOI مقاله : XCBZ-EHKFK
محل انتشار : دومین کنفرانس روانشناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی و مشاوره ایتالیا(cpsconf.com/2nd)
چکیده :
    پيش‌زمينه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی معنویت درمانی بر درماندگی آموخته شده، احساس تنهایی و اضطراب مرگ سالمندان دارای اختلال حرکتی بود. مواد و روشها: طرح پژوهش نیمه آزمایشی، با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان 60 _ 75 ساله دارای اختلال حرکتی بود، که با روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند تعداد 20 نفر انتخاب و با جایگزینی تصادفی در گروه آزمایش (10نفر ) و گواه (10 نفر) قرار گرفتند و به پرسشنامه های سبک های اسنادی (ASQ)، سنجش احساس تنهایی و اضطراب مرگ (DAS ) پاسخ دادند. گروه گواه در انتظار ماند و معنویت درمانی برای گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه‌ای به اجرا شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحليل واريانس تحلیل گردیدند. یافته ها: یافته ها نشان داد اثر معنویت درمانی بر درماندگی آموخته شده، احساس تنهایی و اضطراب مرگ معنادار است. بین نمره‌های درماندگی آموخته شده، احساس تنهایی و اضطراب مرگ سالمندان در پیش آزمون با پس آزمون و پیگیری تفاوت معنادار است (01/0>p) و بین گروههای پس آ زمون و پیگیری تفاوت معناداری نیست (0/01>p ). بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد میزان درماندگی آموخته شده، احساس تنهایی و اضطراب مرگ سالمندان بطور معناداری کاهش پیداکرده است و این کاهش ثابت مانده است و پیگیری نسبت به مرحله پس آزمون تفاوت قابل توجهی زیادی در طول زمان نداشته است.

کلمات کلیدی : معنویت درمانی درماندگی آموخته شده احساس تنهایی اضطراب مرگ سالمندان