آلودگی صوتی؛ حتی یک دست هم صدا دارد!
آلودگی صوتی؛ حتی یک دست هم صدا دارد!
پوریا زرشناس1
1) کارشناسی ارشد شیمی معدنی - دانشکده علوم شیمی و نفت - دانشگاه شهید بهشتی
کد IOI مقاله
:
XCCA-FFKFZ
محل انتشار :
نهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در علوم، مهندسی و فناوری (setconf.ir)
چکیده :
در محیط زیست و محیط کار، آلایندههایی وجود دارند که میتوانند آسایش و سلامت و حتی ایمنی افراد را به مخاطره بیندازند. این آلایندهها میتوانند در هوا، زمین و آب باشند. آلایندههای هوا شامل فیزیکی و شیمیایی هستند. در مبحث «آلودگی هوا»، آلایندههای فیزیکی دارای اهمیت بالایی میباشند. آلایندههای فیزیکی شامل «آلودگی پرتوها و میدان ها»، «آلودگی نوری» و «آلودگی صدا» میباشند. واژه صحیح در این خصوص «آلودگی صدا/Noise Pollution» میباشد و واژه متداول «آلودگی صوتی» از نظر علمی صحیح نمیباشد؛ زیرا اگر آن را بپذیریم باید در موارد مشابه باید بگوییم «آلودگی هوایی»، «آلودگی منظری» و مانند آن.
امواج صوتی جزء لاینفک زندگی انسان و سایر جانداران است؛ اما همه انواع امواج صوتی مفید نیستند. امواجی که ناخواسته، ناخوشایند و قابلیت آسیب رسانی داشته باشند صدا/Noise نام دارد. واژه «سر و صدا» یک غلط مصطلح است. و سایر دسته امواج صوتی را موسیقی/Music مینامند. همه اصوات طبیعی، مکالمه افراد و نواختن با ابزارهای مخصوص را موسیقی میگویند. موسیقی یک آوای از پیش طراحی شده است که دارای نظم معینی در دامنهها، فرکانس ها و تناوب های خاص خود میباشد و اثر مخرب ندارد. بنابراین هر صوتی که خارج از این قاعده باشد نیز جزو صدا محسوب میگردد. به طور مثال فریاد زدن، نواختن موسیقی با آلات غیر متعارف و حتی موسیقیهای تفریحی و برخی استفادههای نامناسب از هدستها نیز قابلیت آسیب رسانی به بدن را دارند و جزو صدا طبقه بندی میشوند.
کلمات کلیدی : آلودگی صوتی صوت صدا