سونوگرافی کالر داپلر (TCD) عروق کاروتید و عروق داخل مغز برای غربالگری از سکته های مغزی

آرمان فلاح رفیع¹ سمانه حاجی محمد باقر²

1) کارشناسی مهندسی پزشکی ، دانشگاه دانش البرز ، قزوین ، ایران
2) دکترا، مهندسی پزشکی ، دانشگاه دانش البرز ، قزوین ، ایران

کد IOI مقاله : XCCA-GDAAH
محل انتشار : نهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در علوم، مهندسی و فناوری (setconf.ir)
چکیده :
    مقدمه: بيماري هاي عروقي مغز شايع ترين بيماري دستگاه اعصاب و سومين علت مرگ افراد بالاتر از 45 سال مي باشد. بيشتر سكته ها در بزرگسالان ايسكميك بوده و حدود يك پنجم آن را تنگي هاي داخل يا خارج جمجمه اي شريان كاروتيد داخلي تشكيل مي دهند. اولتراسونوگرافي يك روش غيرتهاجمي، مقرون به صرفه و بي خطر براي بررسي عروق داخل و خارج جمجمه می باشد که به دو صورت داپلر ترانس کرانیال (Trans Cranial Doppler) و داپلکس کاروتید انجام می شود. روش کار: اساس کار سونوگرافی داپلر ترانس کرانیال (TCD) به این صورت است که امواج اولتراسونیک توسط دستگاه TCD از طریق یک پروب کوچک که روی جمجمه بیمار گذاشته میشود و به رگهای خونی مغز میرسد. این امواج پس از برخورد با شریانهای خونی بر اساس میزان و سرعت جریان خون توسط دستگاه TCD به صورت تصویر و صدا برگردانده میشود و روی مانیتور دستگاه سونوگرافی داپلر مشخص میشوند. نتایج: متخصص مغز و اعصاب با آنالیز و تفسیر اطلاعات بدست آمده از سونوگرافی داپلر مغز در صورت وجود سفتی یا تنگی رگها بهترین اقدامات پیشگیری کننده از سکته مغزی را شروع می کند، چرا که درمان تنگی رگهای مغز بعد از سکته مغزی سخت است و در بسیاری موارد غیر قابل ترمیم و درمان میباشند و از این جهت سونوگرافی داپلر مغز در پیشگیری از سکته مغزی بسیار موثر است. نتیجه گیری: وجود ارتباط قابل قبول از نظر پارامترهاي سرعت جريان بين دو روش TCD و داپلکس کاروتید نشان می دهد که انجام TCD براي تشخيص تنگي هاي قابل ملاحظه كاروتيد و نيز در غربالگري بيماران دچار حوادث عروق مغزي يك روش مفيد مي باشد.

کلمات کلیدی : داپلكس كاروتيد داپلر ترانس كرانيال تنگي كاروتيد سكته مغزي