بررسی روش های تشخیص دیابت ملیتوس ناشی از هایپرگلایسمی یا ترشح انسولین

بررسی روش های تشخیص دیابت ملیتوس ناشی از هایپرگلایسمی یا ترشح انسولین

علیرضا مسعودی1

1) دانشجوی کارشناسی علوم آزمایشگاهی ، دانشگاه علوم پزشکی قم ، ایران -

کد IOI مقاله : XCCA-GZBHG
محل انتشار : نهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در علوم، مهندسی و فناوری (setconf.ir)
چکیده :
    دیابت گروهی از بیماری های متابولیکی است که با هایپرگلایسمی ناشی از نقص در ترشح انسولین، عملکرد انسولین، یا هر دو مشخص می شود. هایپرگلایسمی مزمن در دیابت، با آسیب بلند مدت، اختلال عملکرد، و نارسایی اندام های مختلف همراه است، به خصوص چشم ها، کلیه ها، اعصاب، قلب، و عروق خونی. روندهای پاتوژنیک متعددی در ایحاد دیابت نقش دارند. این روندها از تخریب خودایمن سلول های بتای پانکراس و کمبود انسولین متعاقب آن تا آنرمالی هایی که منجر می شوند به مقاومت به عملکرد انسولین، تنوع دارند. اساس مشکلات در متابولیسم کربوهیدرات، چربی، و پروتئین ها در دیابت، نقص عملکرد انسولین در بافت های هدف است. نقص عملکرد انسولین از ترشح ناکافی انسولین و یا عدم پاسخ به انسولین در یک نقطه یا بیشتر در مسیرهای پیچیده هورمونی ناشی می شود. اختلال در ترشح انسولین و مشکلات در عملکرد انسولن اغلب همزمان در یک بیمار وجود دارند، و مشخص نیست که کدام آنرمالی علت اصلی هایپرگلایسمی است. علائم هایپرگلایسمی شدید شامل پرادراری، پرنوشی، افت وزن، و گاهی پرخوری و تاری دید هستند. اختلال رشد و حساسیت به عفونت هایی خاص هم ممکن است به همراه هایپرگلایسمی مزمن وجود داشته باشند. عواقب حاد و تهدیدکننده زندگی در دیابت کنترل نشده، هایپرگلایسمی با کتواسیدوز یا سندرم هایپراسمولار غیرکتونی هستند. ما در این مقاله به تشخیص و طبقه بندی دیابت ملیتوس پرداخته ایم.

کلمات کلیدی : دیابت ملیتوس متابولیک هایپرگلایسم انسولین