مطالعه و بررسی نقش جغرافیا در توسعه پایدار شهری

آزیتا رجبی¹ رسول صفائی نمین² رسا صفائی نمین³ فائزه سعیدی⁴

1) دانشیار گروه جغرافیای دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
2) دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
3) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت شهری دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات تهران
4) دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران

کد IOI مقاله : XCCC-GZGEF
محل انتشار : دهمین کنفرانس بین المللی فناوری های نوآورانه در زمینه علوم، مهندسی و تکنولوژی(tetsconf.com)
چکیده :
    هنگام برنامه ریزی برای توسعه فیزیکی یک شهر، باید قبل از هر چیز بسترطبیعی مورد بررسی قرار گیرد. ژیومورفولوژی، با فعالیت انسان ها و مسایل مربوط به آنان ارتباط دارد، برای این که فعالیت های انجام شده بازدهی دلخواه داشته باشد باید متناسب با پویایی محیط و با در نظرگرفتن نقش عوامل جغرافیایی تنظیم شود . شناخت مناطق با ثبات یا ناپایدار و محاسبه میزان پایداری و اسیب پذیری یک شهر در ارتباط با نوع فعالیت، درخدمت برنامه ریزان قرار می گیرد . این پژوهش توصیفی-تحلیلی می باشد و توجه به توسعه فیزیکی شهری پایدار به عنوان یک ضرورت اساسی در برنامه ها ی توسعه ی ، شهری حاکی از اهمیت این موضوع در تقویت جبهه های فرهنگی اجتماعی، و کالبدی شهردارد .افزایش بی رویه ی شهرها ورشد ناموزون آن ها به دلیل مهاجرت های بی رویه وافزایش جمعیت یکی از مشکلات اساسی شبکه ی شهری کشور است . پژوهش حاضر، به دنبال بررسی عوامل موثر بر رشد وتوسعه ی فیزیکی شهرها ، همچنین بررسی مباحث نظری کاربردی مرتبط با (توسعه فیزیکی شهری پایدار) پایدار وسود جستن از آن به عنوان ابزاری در توسعه ی شهری پویا از دیدگاه مبحث توسعه ی پایدار شهری ، و محیط ملاحظات زیستی اجتماعی اقتصادی و سیاسی است .

کلمات کلیدی : جغرافیا شهری پایداری توسعه پایدار پویایی رشد