بررسی رابطه معماری بومی اقلیم گرم و مرطوب با فرهنگ منطقه

هانیه زارعی¹ افشین قربانی پارام²

1) فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی معماری ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
2) - دکترای معماری عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند

کد IOI مقاله : XCCE-EEBGK
محل انتشار : دومین کنگره بین المللی مهندسی، فناوری و نوآوری(eticong.com/2nd)
چکیده :
    معماری بومی در کشور ایران دارای قدمتی بسیار طولانی است ، که از تفکر و اندیشه معماران عصر گذشته به جهت فراهم نمودن شرایط آسایش ساکنین در اقلیم های مختلف کشور ایجاد گردیده است . بناهای بومی در هر منطقه براساس شرایط اقلیمی ، فرهنگی ، محیطی ، اجتماعی ، اقتصادی ، آداب و رسوم ، تاریخی و حداکثر آسایش کاربران شکل گرفته است . کشور پهناور ایران با مناطق آب و هوایی مختلف دارای معماری ارزشمند متناسب با هر اقلیم می باشد . معماری بومی ، به هر نوع معماری که به یک مکان خاص تعلق داشته باشد ، گفته می شود . معماری سازگار با محیط زیست یا بومی اگرچه از گذشته با انسان همراه بوده است اما اکنون مجددا به عنوان رهاورد صنعت ساختمان به انسان عرضه می شود . ارزش یک فضای معماری در هر عصر و منطقه ای بستگی به مطابقت ساختمان با اقلیم خاص آن منطقه و فرهنگ مردم دارد . یکی از همین مناطق سواحل جنوبی کشور است که جزء نواحی گرم و مرطوب و فرهنگ منطقه داده می شود. سعی بر آن است که تصویری کلی از معماری بومی براساس فرهنگ این منطقه ارائه گردد . این مقاله با روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و با گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه ای و میدانی به دنبال آشکار کردن خلاقیت های طراحی اقلیمی متناسب با شرایط بومی و اقلیمی و فرهنگی منطقه گرم و مرطوب است . واژه‌هاي كليدي: معماری بومی – فرهنگ منطقه – اقلیم گرم و مرطوب – آسایش ساکنین

کلمات کلیدی : معماری بومی فرهنگ منطقه اقلیم گرم و مرطوب آسایش ساکنین