مقایسه شدت فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی سالمندان با و بدون سابقه افتادن هنگام اجرای تکلیف مجرد تعادل ایستا

شیرین یزدانی¹ علی مسیبی² زهرا فتحی رضائی³

1) استادیار گروه رفتارحرکتی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز
2) دانشجوی کارشناسی ارشد رفتارحرکتی دانشگاه تبریز
3) استادیار گروه رفتارحرکتی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز

کد IOI مقاله : XCGG-EKKFZ
محل انتشار : دومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی تازه های پژوهش در علوم ورزشی(umasport2020.ir)
چکیده :
    اهداف: با توجه به اهمیت دوران سالمندی و وجود مشکلات تعادلی در دوران سالمندی، پژوهش حاضر با هدف بررسی شدت فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی سالمندان با و بدون سابقه افتادن هنگام اجرای تکلیف مجرد تعادل ایستا انجام گرفت. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر به منظور بررسی فعالیت الکترومیوگرافی (EMG) عضلات اندام تحتانی سالمندان می‌باشد، که از روش مطالعه علی-مقایسه‌ای و از نظر هدف کاربردی می‌باشد و جامعه آماری این پژوهش سالمندان با و بدون سابقه افتادن شهر تبریز است. نمونه آماری شامل تعداد 20 سالمند در دو گروه با سابقه افتادن (نفر10) و بدون سابقه افتادن (نفر10) می‌باشد که به روش هدفمند انتخاب شدند.و فعالیت الکتریکی عضلات راست رانی ، دوسر رانی و ساقی قدامی با استفاده از دستگاه USB2+ با فرکانس۱۰۰۰هرتز و الکترودهای سطحی دوقطبی ژلهای در اجرای تست تعادل ایستا مورد بررسی قرار گرفتند و برای بررسي نرمال بودن توزیع داده‌ها از آزمون شایپرویک استفاده شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج آزمون تعادل میتوان گفت هنگام ایستادن روی پای راست، تفاوت میانگین دو گروه با سابقه افتادن و بدون سابقه افتادن در شدت فعالیت همسان‌سازی شده عضلهBF راست و چپ معنادار می باشد(p= 0/05). اما در سایر عضلات تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشده است. نتیجه‌گیری: طبق یافته های تحقیق حاضر میتوان گفت اجرای تعادل ایستا باعث افزایش بیشتر فعالیت عضلات سالمندان با سابقه سقوط می گردد. بنابراین در طراحی برنامه تمرینی و توانبخشی برای افراد سالمندی که دچار ضعف عضلانی و سابقه سقوط هستند اجرای تمرینات تعادلی میتواند در افزایش فعالیت عضلات، جلوگیری از ضعف عضلانی و در نهایت جلوگیری از افتادن آنها موثر باشد.

کلمات کلیدی : سالمند تعادل الکترومیوگرافی سابقه افتادن اندام تحتانی