ارتباط بین مدلسازی و سطوح تفکر ریاضی در مواجهه با یک مسأله احاطه گری

مریم شاه محمدی¹ ابراهیم ریحانی²

1) دانشجوی دکتری آموزش ریاضی، دانشگاه شهید رجایی، تهران،
2) دانشیار، گروه ریاضی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران،

کد IOI مقاله : XCZE-EDHAF
محل انتشار : سومین کنگره بین المللی علوم، مهندسی و تکنولوژی - هامبورگ(germanconf.com)
چکیده :
    هدف از این پژوهش، بررسی معناداریِ تفکر ریاضی در شایستگی مدلسازی دانش آموزان مقطع متوسطه، هنگام مواجهه با یک مساله کاربردی در حیطه احاطه¬گری، بر اساس نظریه SOLO و چرخه مدلسازی پیشنهاد شده توسط لودویک و ژو (2010) است. چارچوب نظری سولو یکی از نظریه های آموزش ریاضی است که ساختار ذهنی و درک و فهمِ معنادارِ دانش آموزان را در حل یک مسأله، به صورت کیفی توصیف می کند. چرخه مدل سازی که در این مطالعه مورد نظر است چرخه مدل سازی با یک دیدگاه شناختی نسبت به رفتارها و شایستگی های یادگیرنده است. این مطالعه از نوع پیمایشی توصیفی می باشد. نمونه مورد نظر 148 نفر از دانش آموزان دختر پایه نهم و دهم مقطع متوسطه نظری می باشند که به صورت خوشه ای تصادفی از مدارس شهر تهران انتخاب شده اند. ابزار آزمون، یک سوال محقق ساخته است که به وسیله تعدادی از معلمان این حوزه، مورد بازنگری قرار گرفته و روایی صوری و محتوایی آن توسط دو تن از اساتید آموزش ریاضی تأیید شده است. ملاک پایایی آن بر اساس نمرات دو آزمون همتا و با ضریب همبستگی پیرسون تقریباً 79 /0 تعیین گردید. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می-دهد که 61 % دانش¬آموزان در سطح پیش ساختاری و تک ساختاری قرار دارند و در سطح 2 شایستگی مدلسازی متوقف شده اند. مهم ترین نتیجه¬ای که پژوهش حاضر به آن دست یافته است عبارتست از این که سطح تفکر ریاضی دانش آموزان در حل مسالۀ احاطه گری، نقش معناداری در شایستگی مدلسازی آن ها ایفا می کند و بالعکس. .

کلمات کلیدی : احاطه گری شایستگی مدلسازی تفکر ریاضی چارچوب سولو