به کارگیری آزمون های درجا جهت بررسی تاثیر عمل آوری بر چسبندگی بین ملات و بتن

به کارگیری آزمون های درجا جهت بررسی تاثیر عمل آوری بر چسبندگی بین ملات و بتن

علی صابری ورزنه1 محمود نادری2

1) دانشجوی دکتری عمران گرایش سازه، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران-
2) استاد، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

کد IOI مقاله : XCZG-EFCKD
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری در ایران(icdu.ir)
چکیده :
    از عوامل موثر در افزایش مقاومت چسبندگی بین ملات تعمیری و بتن بستر، نحوه عمل آوری لایه تعمیری اعمال شده بر بستر می باشد. لذا در این مقاله با به کارگیری آزمون های درجای انتقال اصطکاک و کشیدن از سطح اقدام به اندازه گیری مقاومت چسبندگی برشی و کششی بین بستر بتنی و لایه تعمیری تحت شرایط مختلف عمل آوری گردیده است. همچنین با عکسبرداری توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی، تاثیر عمل آوری بر کاهش ترک های جمع شدگی داخل ملات ها مورد بررسی قرار گرفته است. عمل آوری های استفاده شده عبارتند از عمل آوری داخل آب ، با مواد عمل آورنده ، و رها شده در فضای آزاد . نتایج حاصله بیانگر افزایش جمع شدگی حاصل از خشک شدن و کاهش مقاومت چسبندگی بین لایه تعمیری و بستر بتنی برای نمونه های بدون عمل آوری می باشد. همچنین با تحلیل رگرسیون خطی مشاهده گردید که همبستگی بالایی بین نتایج حاصل از آزمون انتقال اصطکاک و آزمون کشیدن از سطح وجود دارد که می توان از نتایج یکی، نتایج دیگری را نیز به دست آورد.

کلمات کلیدی : میکروسکوپ الکترونی انتقال اصطکاک کشیدن از سطح عمل آوری چسبندگی