بررسی و تحلیل طراحی معماری آرامگاه حافظ از منظر هفت شهر عشق عطار

بررسی و تحلیل طراحی معماری آرامگاه حافظ از منظر هفت شهر عشق عطار

فریبرز ادیب1 شهلا شیرازی نیا2

1) کارشناسی ارشد معماری، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران-
2) کارشناسی ارشد معماری، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران-

کد IOI مقاله : XCZG-EGCCH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری در ایران(icdu.ir)
چکیده :
    اندیشه‌های عرفانی و راه‌های رسیدن به طریقت از مهم‌ترین جریانات فکری تأثیرگزار بر ساختار هنری ایران در طول تاریخ بوده است. معماری به عنوان هنری که تجلی‌بخش دو بعد عینی و ذهنی یک بناست، از این اندیشه غافل نمانده است. نگاه عرفانی در طراحی بناهای مختلف باعث شده است که با وجود زیبایی عینی، الگوی ذهنی معناداری در بازدیدکنندگان ایجاد شود و در بین فضاهای طراحی شده این مفاهیم پنهان گردد تا با بررسی و شناخت آن ها، دیدگاه عمیقی از بنا ایجاد شود. در این پژوهش، آرامگاه حافظ به عنوان یکی از مهم‌ترین بناهای آرامگاهی ایران که با مسیر طریقت هفت شهر عشق عطار به عنوان کلیدی‌ترین اندیشه عرفانی در تاریخ ادبیات و عرفان ایران، گره خورده، انتخاب گردیده است. در این پژوهش که به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده، تلاش شده است تا با مطالعات کتابخانه‌ای ویژگی‌های هر یک از وادی‌های هفت شهر عشق عطار را شناخته و ارتباط آن با شکل‌گیری آرامگاه حافظ بررسی گردد. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که آندره‌گدار، معمار آرامگاه حافظ، با بکارگیری عرفان و ویژگی های طریقت در طراحی معماری، توانسته است اثری والا خلق کند که بازدیدکننده علاوه بر مشاهدات عینی، در بطن آرامگاه حافظ، الگوی ذهنی معناداری در ذهن خود متصور شود و فضایی متفاوت را تجربه کند؛ به عبارتی مخاطب، عرفان و معماری را همزمان در فضا حس کند.

کلمات کلیدی : آرامگاه حافظ هفت شهر عشق عطار طراحی معماری شیراز