بررسی تطبیقی مفهوم و نقش محله در محلات سنتی ایران و واحد همسایگی در الگوی توسعه پایدار

بررسی تطبیقی مفهوم و نقش محله در محلات سنتی ایران و واحد همسایگی در الگوی توسعه پایدار

مریم نجفی1 عباس بستانی اصل2

1) دانشجوی دکتری ، دانشکده فنی و مهندسی، گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، ایران
2) دانشجوی دکتری ، دانشکده فنی و مهندسی، گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، ایران

کد IOI مقاله : XCZG-EGDAD
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری در ایران(icdu.ir)
چکیده :
    یکی از مفاهیم جدید در شهرسازی واحد همسایگی است. واحد همسایگی در حوزه برنامه ریزی و طراحی، توجه بسیاری از محققین را به خود معطوف کرده است. نقش این مفهوم در شکل گیری اجتماعات محلی و در ارتباط با شاخص های مختلف اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی و کالبدی است. هدف از این پژوهش، بررسی تطبیقی مفهوم محله و نقش آن در معماری سنتی ایران و معماری معاصر و بررسی معنای - محتوایی محله در الگوی توسعه پایدار می باشد. بالا بودن کیفیت در یک محله از جنبه های مختلف به سرعت بروی کیفیت کل شهر تاثیر می گذارد. در راستای اهداف توسعه پایدار ، هویت و همبستگی های محله ای گذشته را به محلات امروزی بازگردانده و در عین حال پاسخگوی نیازهای کنونی ساکنین باشد. تا در نهایت بتوان به اهداف مورد نظر یعنی احیا ساختار کالبدی محله و تقویت هویت کالبدی و اجتماعی آن برای ساکنین دست یابد. در این پژوهش از روش تحقیق توصیفی استفاده شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که مهم ترین عامل در معنی پذیری واحد همسایگی، انسجام و پیوستگی کالبدی و در محلات سنتی، اجتماع پذیری و روابط فرهنگی آن میباشد.

کلمات کلیدی : محله واحد همسایگی محله سنتی معماری معاصر توسعه پایدار