شناخت الگوی رشد کالبدی- فضایی شهر شیراز با استفاده از مدل های کمی

جاسم حسن زاده¹

1) دانشجویی کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری موسسه غیرانتفاعی آپادانا واحد شیراز

کد IOI مقاله : XCZH-EDADG
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری و مدیریت توسعه شهری در ایران(caumconf.com)
چکیده :
    الگوي رشد و توسعه كالبدي يا شكل شهر به عنوان الگوي فضايي فعاليت هاي انسان در برهه خاصي از زمان تعريف مي شود و به دو دسته اصلي گسترش افقي يا پراكندگي شهري (sprawl)و الگوي شهر فشرده(Compact city) تقسيم مي گردد. شناخت الگوي توسعه كالبدي شهر به منظور هدايت آن در راستاي توسعه پايدار شهري امري اساسي است. اين تحقيق با هدف شناخت و اندازه گيري الگوي رشد كالبدي فضايي شیراز در دوره هاي مختلف تهيه شده است، که با بهره گيري از مدلهاي آنتروپي شانون ، هلدرن و جيني، درجه تجمع (موران وگري) به تحليل چگونگي گسترش اين شهر پرداخته شده است. محدوده مورد مطالعه در اين تحقيق كلانهشر شیراز و روش مورد استفاده روش توصيفي – تحليلي است.نتایج به دست آمده از پژوهش نشان می دهد الگوي رشد شهر شیراز به صورت پراكنده است و اين امر موجب ناپايداري زيست محيطي، اجتماعي، اقتصادي و در نهايت شكل شهري شده است. در مجموع، با توجه به پيامدهاي نامطلوب اين الگو، در راستاي دستيابي به توسعه پايدار شهري و پايدارتر كردن رشد شهر بايد از سياستهايي براي كنترل و تغيير اين نوع رشد استفاده گردد.

کلمات کلیدی : واژه‌هاي كليدي الگوی رشد کالبدی شهر توسعه پایدار مدل هلدرن پراکندگی شهری شهر شیراز