بررسی تحقق معماری پایدار در مواجهه با معماری بومی و تکنولوژی نمونه موردی شهر همدان
بررسی تحقق معماری پایدار در مواجهه با معماری بومی و تکنولوژی نمونه موردی شهر همدان
شیوا پاک طینت1 مجتبی اسدی2
1) کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری، دانشگاه
2) کارشناسی مهندسی برق، گرایش شبکه های انتقال توزیع،دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان
کد IOI مقاله
:
XDAB-EHBGE
محل انتشار :
دومین کنفرانس علمی پژوهشی شهرسازی، عمران ، معماری و محیط زیست موناکو(ucaeconf.com)
چکیده :
چکیده: توسعه پایدار به مفهومی اطلاق می¬شود که برآوردن نیازهای امروز بشر را با توجه به آینده زندگی انسان در نظر می¬گیرد. این مفهوم از دهه هفتاد میلادی در جوامع علمی مطرح گردیده است. نگاه جدیدی که نحوه زیست بشر را دچار دگرگونی می¬کرد در علوم: زیست محیطی، اقتصاد، عدالت اجتماعی، کیفیت زندگی و سایر خود را به نمایش گذاشت. علم معماری با توجه به ارتباط تنگاتنگ با علوم محیطی در مواجهه با مفهوم توسعه پایدار، پتانسیل قوی از خود نشان داده است و دستیابی به این مهم را مورد تأکید قرار می¬دهد. نظریه پردازان معماری پایدار در هدف رسیدن به این جایگاه از معماری تعاریف زیادی ارائه داده اند که از آن میان بحث دوگانه معماری تکنولوژیک (های –تک) و معماری بومی و ارتباط این دو با خلق معماری پایدار را می¬توان بیان نمود. کشور ایران با توجه به معماری قوی و پاسخگو به اقلیم که در عمر هزاران ساله خود دارد این سوال را ایجاد می¬کند که چگونه می¬تواند به منظور دستیابی به معماری پایدار از پتانسیل های قوی معماری بومی خود استفاده کند . در این پژوهش شهر همدان با اقلیم سرد و تاریخ کهن خود از نظر نوع رویکرد مؤثر بر تحقق معماری پایدار مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفت. در نتیجه با مطالعات کتابخانه ای و مشاهده میدانی از بافت کهن و جدید شهر، دو دوره زمانی بر مبنای طراحی و ساخت میدان امام فعلی شهر همدان مصادف با تاریخ 1314 شمسی، ملاک زمانی تحول معماری و بافت شهری نسبت به معماری بومی و استفاده از معماری تکنولوژیک گردید و آنچه حاصل شد لزوم برقراری ارتباط بین دو عامل معماری بومی و معماری تکنولوژیک به منظور دستیابی به راهکار مناسب برای تحقق توسعه پایدار و تدوین اصول معماری پایدار در این شهر نشان می¬دهد.
کلمات کلیدی : معماری پایدار توسعه پایدار معماری بومی همدان تکنولوژی