استفاده از الگوریتم ژنتیک برای یافتن نقاط و مسیر بهینه در ربات راه‌رونده حامل رادار

استفاده از الگوریتم ژنتیک برای یافتن نقاط و مسیر بهینه در ربات راه‌رونده حامل رادار

غلامرضا فغانی1 سهیل نوربخش2 مهدی عزیزی3

1) دکتری، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص)، تهران، ایران
2) دانشجوی کارشناسی، دانشکده مهندسی فرماندهی و کنترل، دانشگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص)، تهران، ایران
3) دانشجوی کارشناسی، دانشکده مهندسی فرماندهی و کنترل، دانشگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص)، تهران، ایران

کد IOI مقاله : XDAC-FAHED
محل انتشار : دومین کنفرانس علمی پژوهشی مکانیک، برق، کامپیوتر و علوم مهندسی موناکو(mececonf.com)
چکیده :
    در این مقاله از ربات راه رونده با شش درجه آزادی به منظور پایه و حمل کننده رادار برای پوشش دهی راداری مناطق استفاده شد. از جمله دلایل اصلی استفاده از ربات با شش درجه آزادی، حمل و موقعیت دهی رادار با وجود زمین های ناهموار است که سبب می شود هر وسیله نقلیه قادر به رفتن به آن نباشد و نیز تراز نمودن پایه رادار در زمان کمتر در حین شروع به کار رادار می باشد. یکی از کاربردهای اساسی ربات های شش پا، استفاده از آن ها برای ناوبری در زمین های ناهموار مثل سطح کره ماه می باشد. با توجه به داشتن شش درجه آزادی هرگونه موقعیت دهی نیز به راحتی برای این ربات ها امکان پذیر می باشد. رادارها دارای برد محدودی می باشند. بنابراین ربات باید به نقاط مختلف رفته تا سرتاسر منطقه موردنظر پوشش دهی شود. هرچه تعداد نقاط کمتر باشد، مسیری که ربات باید طی کند کمتر شده و در نهایت در هزینه و زمان صرفه جویی می شود. برای نیل به این هدف، در این مقاله از الگوریتم ژنتیک برای یافتن نقاط و مسیر بهینه استفاده شد. این امر به نحوی صورت پذیرفت که نقاط و مسیری که ربات باید به آن جا رفته تا کلیه منطقه تحت پوشش قرار گیرد، تعیین شده است.

کلمات کلیدی : الگوریتم ژنتیک نقطه یابی مسیریابی هگزاپاد رادار