کژکارکردی شکم و سیستم ایمنی بدن در مبتلایان به اختلال اوتیسم با در نظر گرفتن تفاوت جنسیتی

روشنک مبشری آغچای¹ بابک وزیری²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی ،دانشگاه شمس گرگان
2) دانشجوی دکترای روانشناسی و مشاوره ، دانشگاه تهران

کد IOI مقاله : XDAD-FAZZA
محل انتشار : دومین کنفرانس علمی پژوهشی روانشناسی، مشاوره، علوم تربیتی و علوم اجتماعی موناکو(pcesconf.com)
چکیده :
    اختلال طیف اوتیسم (ASD) با نواقص رفتار اجتماعی، رفتارهای قالبی، مشکلِ شناخت و در برخی موردها نقص شدید ذهنی و تاخیر در رشد توصیف می‌شود. اگرچه ASD عمدتاً با نواقص عصب‌شناسی‌اش توصیف می‌شود، مشکلات معدی روده‌ای در ASD شایع هستند. رابطه نزدیک و پیچیده بین شکم، سیستم ایمنی و مغز وجود دارد که منجر به این فرضیه می‌شود که ASD ممکن است بیماری سطح سیستم‌ها باشد و از سیستم‌های ایمنی و شکم، علاوه بر مغز، تاثیرپذیر است. علیرغم پیشرفت‌های قابل ملاحظه در شناخت نقش شکم و سیستم‌های ایمنی برای سبب‌شناسی ASD، تشابهی در میان بیماران وجود دارد که به خوبی درک نشده است: آنها غالباً مذکر هستند. تقریباً هیچ توجهی به نقش بالقوه تنظیم جنسیت ویژه شکم، محیط و کارکرد ایمنی مرکزی در ASD نشده است، علیرغم سوداری 4:1 مرد به زن در این اختلال. در این بررسی، فاش‌سازی‌ جدید ناظر بر تاثیرگذاری روابط شکم-مغز بر رفتار اجتماعی در مدل‌های موش و بیماران ASD مطرح می‌شود و آنها را در زمینه مکانیسم‌های مشهور یا مفروض ویژه جنسیت قرار می‌دهد.

کلمات کلیدی : اختلال طیف اوتیسم شکم ایمنی مغز میکروبیوم تفاوت‌های جنسیتی