ارزیابی روش MPSIAC با استفاده از داده های رسوب پلات ها در حوزه آبخیز چنداب ورامین
ارزیابی روش MPSIAC با استفاده از داده های رسوب پلات ها در حوزه آبخیز چنداب ورامین
زینب سعدیان1 سادات فیض نیا2
1) کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی، دانشگاه تهران، ایران -
2) استاد، دانشگاه تهران، ایران -
کد IOI مقاله
:
XDCA-EKEED
محل انتشار :
پنجمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(5icsda.ir)
چکیده :
فرسایش یکی از عواملی است که وجود خاک و آب را به خطر می اندازد. به همین جهت است که مبارزه با فرسایش در سطح جهانی مورد توجه قرار گرفته است. عملیات آبخیزداری در حوضه های بالادست سدها یکی از مهمترین ارکان کنترل فرسایش و رسوب به شمار می روند. با توجه به فقدان ایستگاههای رسوب سنجی در اکثر حوضه های آبخیز کوچک و پرهزینه بودن احداث این ایستگاهها، آمار و اطلاعات مربوط به دبی آب و رسوب به اندازه کافی وجود ندارد. پس به منظور محاسبه حجم رسوبدهی سالانه کاربرد روش های تجربی مناسب الزامی می باشد.
روش MPSIAC از روش های متداول است که برای محاسبه شدت فرسایش خاک و تولید رسوب در مناطق خشک و نیمه خشک ارائه شد. هدف از این مطالعه مقایسه روش MPSIAC اجرا شده در منطقه با روش اندازه گیری رسوبات پلات های موجود در منطقه چنداب ورامین می باشد. 23 نمونه رسوب از این پلات ها جمع آوری گردید. این نمونه ها در آزمایشگاه با روش الک خشک دانه بندی شده و وزن مخصوص آنها اندازه گیری شد. سپس با بدست آوردن مجموع امتیازات عوامل 9گانه ی MPSIAC میزان رسوب زایی هر یک از زیرحوضه ها برآورد گردید. نتایج دانه بندی در نرم افزار گرادی استات گذاشته شد و میزان گراول، ماسه، گل، نام رسوب و نوع بافت هر نمونه بدست آمد.
میزان رسوب حوضه در روش MPSIAC 6/29 تن در هکتار در سال و در روش پلات 22 تن در هکتار در سال برآورد گردیده است.
کلمات کلیدی : فرسایش رسوب روش mpsiac دانه بندی پلات گرادی استات