تاثیر تيمار سالسیلیک اسید بر ماندگاری پس از برداشت لیموترش
تاثیر تيمار سالسیلیک اسید بر ماندگاری پس از برداشت لیموترش
امید وصال1 فریدون رحیمی2
1) کارشناس برآورد سازمان سيما، منظر و فضای سبز شهرداری شيراز
2) کارشناس بازرسی و نظارت سازمان بازرسی شهرداری شيراز
کد IOI مقاله
:
XDCA-FHGCK
محل انتشار :
پنجمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(5icsda.ir)
چکیده :
لیموترش از مهمترین گونه های مرکبات در چرخه تغذیه ای می باشد از این رو استفاده از مواد موثر و بازدارنده در مقابل پاتوژن ها وآفات و بیماریها می تواند نقش موثری در افزایش قابلیت انبارداری و ماندگاری میوه لیمو پس از برداشت و عرضه آن به دنبال داشته باشد. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر سالیسیلیکاسید بر عمر پس از برداشت لیمو ترش میباشد. به همین جهت آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی و در سه تکرار صورت گرفت. فاکتور اول: سالیسیلیک اسید در سه سطح سه سطح ( 0، 1 و 2 میلی مولار) و فاکتور دوم زمان در چهار سطح ( 0، 10، 20 و 30 روز) بود. صفات مورد اندازه گیری شامل: مواد جامد محلول، اسیدآسکوربیک، مالون دی آلدهید، میزان کلروفیل، pH آب میوه، درصد پوسیدگی، کیفیت پوست میوه و سفتی میوه بودند. با توجه به نتایج به دست آمده، سالیسیلیک اسید موجب کاهش روند کاهشی وزن تر کارتينویید وکلروفیل، مالون دی آلدیید و اسید اسکوربیک شد و باعث افزایش مواد جامد در محلول گردید. و بالاترین وزن تر میوه در سطح 1 میلی مولار و بالاترین سطح کلروفیل aو b، کلروفیل کل، کارتنوییدها، مالون دی آلدهید جلوگیری از کپک زدگی در سطح 2 میلی مولار اسید سالسیلیک بروز یافت. براساس نتايج اين تحقيق مي توان بيان كرد كه اسيد ساليسيليك مي تواند به عنوان يك تكنولوژي پس از برداشت توانمند براي افزایش ماندگاری ميوه لیمو مورد استفاده قرار گيرد. تأثير تيمار اسيد ساليسيليك در كاهش آسيب سرمازدگي در ميوه گوجه فرنگي مي تواند به افزايش انسجام غشاي سلولي در اثر كاهش فعاليت آنزيمهاي پراكسيداسيون غشاي سلولي مربوط باشد كه با كاهش ميزان نشت يوني و مالون دي آلدئيد همراه مي باشد.
کلمات کلیدی : لیموترش ماندگاری پس از برداشت اسید سالسیلیک