تحلیلی بر برنامه¬ریزی کاربری زمین در افزایش تاب¬آوری شهری با تأکید بر بعد زیست محیطی (مطالعه موردی: شهر ساری)
تحلیلی بر برنامه¬ریزی کاربری زمین در افزایش تاب¬آوری شهری با تأکید بر بعد زیست محیطی (مطالعه موردی: شهر ساری)
صدرالدین متولی1 حسين صياد نيا2
1) دانشیار و عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور، ، ایران
2) دانشجوی دکتری، جغرافیا و برنامه ریزی شهری ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور ، ایران
کد IOI مقاله
:
XDCB-FDHFK
محل انتشار :
هفتمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(7icsau.com)
چکیده :
حوادث طبيعي كه جزيي از فرآيند زندگي بشر به شمار مي¬رود و هر روزه بر تعداد و تنوع آنها افزوده مي¬شود، به عنوان چالشي اساسي در جهت نيل به توسعه پايدار جوامع انساني مطرح مي¬باشند. از اين رو در حال حاضر ديدگاه غالب از تمركز بر روي صرفاً كاهش آسيب¬پذيري به افزايش تاب آوري در مقابل سوانح تغيير پيدا كرده است. هدف از پژوهش حاضر برنامه¬ریزی کاربری زمین در افزایش تاب¬آوری شهری با تأکید بر بعد زیست محیطی در شهر ساری می¬باشد. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی – تحلیلی بوده و برای جمع آوری اطلاعات علاوه بر اسناد و مطالعات کتابخانه¬ای، از ابزار پرسشنامه استفاده شده است که در بین نمونه¬ای به تعداد 50 نفر توزیع شده است. به سبب تجزیه و تحلیل داده ها، از آزمون¬های همبستگی پیرسون و تی تک¬نمونه¬ای استفاده شده است. نتایج حاصل از یافته¬ها نشان می¬دهد که تاب¬آوری شهر ساری در بعد زیست¬محیطی از نظر کارشناسان پایین¬تر از سطح مطلوب می¬باشد. به طوری که مقدار محاسبه شده تاب¬آوری زیست¬محیطی 2.52 کمتر از حد مبنا (3) می¬باشد. شاخص¬های تاب¬آوری زیست¬محیطی، شاخص مخاطرات طبیعی (2.64= میانگین، 0= سطح معناداری و 0.4-= اختلاف میانگین)، شاخص پوشش گیاهی (2.32=میانگین و 0 =سطح معناداری و 0.7 -= اختلاف میانگین) و شاخص فیزیوگرافی (شکل زمین) (2.59= میانگین و 0= سطح معناداری و 0.85-= اختلاف میانگین) نیز وضعیت نامساعد و نامطلوب را نشان می¬دهند. بنابراین شهر ساری از حیث زیست¬محیطی، تاب¬آوری پایینی دارد. لذا پیشنهاد می¬گردد هرگونه ساخت¬وسازها و برنامه¬¬ها و طرح¬های توسعه شهری باید بر مطالعات زمین¬شناسی، برنامه¬ریزی شهری، اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی و ... صورت پذیرد.
کلمات کلیدی : برنامه¬ریزی کاربری زمین آسیب¬پذیری تاب¬آوری تاب¬آوری زیست¬محیطی