ارزیابی اراضی مناطق کاربردی شهری

ارزیابی اراضی مناطق کاربردی شهری

حسام الدین آذرزاده1

1) محقق و نویسنده

کد IOI مقاله : XDCB-FEZHF
محل انتشار : هفتمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(7icsau.com)
چکیده :
    اصولاً برنامهریزی کاربریاراضی، هستهاصلی برنامهریزی شهری می باشد و ارزیابی و سامان دهیفضایی- مکانی کاربریها و عملکردهای شهری، یکی از مهم ترین و تاثیرگذارترین محورهای توسعه پایدار شهری می باشد. به طور ویژه پایداری کاربری مسکونی به عنوان مهم ترین کاربری شهری، نقشی اساسی را در توسعه پایدار شهری ایفا می نماید. در این پژوهش با هدف ارزیابی کمی و کیفی کاربری اراضی شهری و با تاکید بر پایداری و تقویت کاربری مسکونی، شهر دهگلان مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و بر این اساس ابتدا به ارزیابی کمی و کیفی کاربریهای شهر دهگلان پرداخته و سپس به طور خاص به ارزیابی کمی شاخصهای کاربری مسکونیبا بهرهگیری از طرح تفصیلی شهر و مطلاعات میدانی نگارندگان، اقدام شد. جهت ارزیابی کیفی و بررسی سازگاری کاربری مسکونی با سایر کاربریها از نرمفزارARC GIS و از مدل Distance استفاده شده است. نتایج حاصل از تحلیل یافتهها بیانگر آن است که کمبود سرانه در اکثر کاربریها وجود دارد و به ویزه کاربری مسکونی با کمبود 15.1 متر مربع مواجه می باشد. محلات مسکونی شهر از لحاظ چگونگی استقرار کاربریها تفاوت چشمگیری را نشان میدهند. به طوری که در اکثر محلات مسکونی به علت وجود کاربری ناسازگار یا به علت عدم وجود کاربریهایی که کاربری مسکونی به آن وابسته می باشد

کلمات کلیدی : رازضی مناطق شهری