چشمانداز صفر ، رهیافتی کارآمد در کاهش تلفات ناشی از حوادث رانندگی ایران
چشمانداز صفر ، رهیافتی کارآمد در کاهش تلفات ناشی از حوادث رانندگی ایران
بهروز بیغرض1 نرجس معتقد2
1) پژوهشگر دوره دکتری شهرسازی دانشگاه هنر اصفهان
2) کارشناس ارشد طراحی شهری
کد IOI مقاله
:
XDCB-FKKZC
محل انتشار :
هفتمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(7icsau.com)
چکیده :
آمار بالای تصادفات رانندگی ایران و تلفات جانی ناشی از آن، در قیاس با کشورهای توسعهیافته، لزوم بازنگری در سیاستهای ایمنی راه را دوچندان میکند. مقالهی حاضر در پی معرفی چشمانداز صفر بهعنوان رهیافتی کارآمد در جهت کاهش تلفات ناشی از حوادث رانندگی است؛ مجموعه سیاستهایی که نخستین بار از سوی دولت سوئد به اجرا گذاشته شد و امروزه، در بسیاری از کشورهای جهان، بهعنوان اصول بدیهی حفاظت از جان شهروندان، پذیرفتهشده است. بدین منظور، ابتدا پیشینهی مختصری از نظریات مربوط به چشمانداز صفر، به همراه پایههای نظری این رویکرد، در کشور سوئد ارائه گردیده و سپس، تجربهی نیویورک در اجرای سیاستهای چشمانداز صفر و بهنوعی ترجمان عملی این چشمانداز در سطح محلی، موردبررسی قرار میگیرد و دستآخر، ضمن ارائهی کاستیها و انتقادات وارده بر این رویکرد، ظرفیت این دیدگاه در نظام مدیریت و برنامهریزی ایران، به بحث گذاشته میشود. بررسی دیدگاهها و مشخصات این رویکرد، بیانگر آن است که رویکرد مزبور، از یکسو، با ارائهی تعریفی جامع از سیستم حملونقل، قانونگذاران، تولیدکنندگان وسایل نقلیه، مسئولان شهری و غیره را علاوه بر طراحان و برنامه ریزان ترافیک، در شمار طراحان سیستم حملونقل قلمداد میکند؛ از دیگر سو، این نگاه با پذیرش تخلفات انسانی بهعنوان پدیدهای طبیعی در طراحی سیستمهای حملونقل، وظیفهی طراحان و متولیان را، پیشگیری و اصلاح مداوم شبکه حملونقل بهمنظور به حداقل رساندن تلفات میداند. کاستن از هزینههای جانی و مالی حوادث رانندگی در ایران نیز، جز از طریق تغییر نگاه مسئولان به ایمنی سیستم حملونقل و اتخاذ سیاستهایی جامع و هماهنگ، مطابق با آنچه در چشمانداز صفر مدنظر است امکانپذیر نخواهد بود.
کلمات کلیدی : چشمانداز صفر ایمنی راه حوادث رانندگی ایران