شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر افزایش تاب آوری اجتماعی به هنگام مخاطرات طبیعی در شهرهای جدید (نمونه موردی:شهر جدید پردیس)
شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر افزایش تاب آوری اجتماعی به هنگام مخاطرات طبیعی در شهرهای جدید (نمونه موردی:شهر جدید پردیس)
شایان اسدی1 بهنام امینی2
1) كارشناسي ارشد طراحي شهري، گروه شهرسازي، دانشكده معماري و شهرسازي، واحد قزوين، دانشگاه آزاد اسلامي، قزوين، ايران.
2) كارشناسي ارشد برنامهریزی شهري، گروه شهرسازي، دانشكده معماري و شهرسازي، واحد قزوين، دانشگاه آزاد اسلامي، قزوين، ايران.
کد IOI مقاله
:
XDCB-GBKHC
محل انتشار :
هفتمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(7icsau.com)
چکیده :
شهرها و سکونتگاههای شهری عموما در معرض وقوع انواع سوانح و حوادث طبیعی بوده و این امر در طول ادوار تاریخی موجب آسیبهای مادی و معنوی فراوانی شده است. همچنین طی دهههای اخیر با افزایش روند جمعیت و گسترش شهرنشینی، مدیران و برنامهریزان شهری به دنبال یافتن مکانهای امن و مناسب در راستای استقرار فضایی سرریز جمعیتی کلان شهرها بودهاند. در ایران نیز از نیمه اول دهه شصت شمسی، روند تمرکززدایی جمعیتی از کلانشهرها آغاز شد و بدنبال آن روند احداث شهرهای جدید در سرتاسر کشور شتاب بیشتری گرفت. از سوی دیگر طی چندسال گذشته، توجه به مفاهیم تابآوری اجتماعی در جهت کاهش خطرات طبیعی، مقابله با سوانح و کاهش خسارات مادی در قالب یک جامعه تابآور مطرح شده است. در همین راستا پژوهش حاضر نیز با بررسی عملکرد شهر جدید پردیس، به سنجش مفهوم تابآوری اجتماعی به هنگام مخاطرات طبیعی پرداخته است. جامعه آماری این پژوهش، تمامی ساکنان شهر جدید پردیس بوده که نتایج حاصل از تحلیل تحلیلهای همبستگی و رگرسیون در نرم افزار SPSS بیانگر این نکته است که از از بین متغییرهای 17 گانه شناسایی شده، متغییرهای «داشتن روحیه مقابله با حوادث بعد از سانحه»، «واکنش سریع در برابر خطر» و «دسترسی به خدمات درمانی» به ترتیب بالاترین میزان همبستگی و متغییرهای «حس تعلق به فضا و مکان»، «مشارکت مدنی» و «تمایل به همکاری» به ترتیب پایینترین میزان همبستگی با متغییر «تابآوری اجتماعی» را داشتهاند. همچنین متغیر «سازمانهای مردم نهاد» فاقد همبستگی معنادار با متغیر «تابآوری اجتماعی» در شهر جدید پردیس میباشد
کلمات کلیدی : تاب آوری اجتماعی مخاطرات طبیعی شهرهای جدید شهر جدید پردیس