ارزیابی ردپای اکولوژیک شهرستان ورامین

شکیبا نجفی¹ جمیله اسمعیلی²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری گرایش محیط زیست شهری ، دانشگاه شهید بهشتی تهران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری گرایش محیط زیست شهری ، دانشگاه شهید بهشتی تهران

کد IOI مقاله : XDCB-GDFDB
محل انتشار : هفتمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(7icsau.com)
چکیده :
    در پی گسترش شهرها و تمایل عموم جامعه به زندگی شهری و شهرنشینی شاهد افزایش نیازهای افراد و بروز چالش ها و مشکلات محیط زیستی برداشت بیش از حد منابع محیطی هستیم که به تبع بروز این چالش ها دستیابی جوامع به توسعه پایدار امری اجتناب ناپذیر خواهد بود زیرا يكي از عناصر اساسي توسعه ي پايدار اين است كه افراد در چارچوب ظرفيت زيستي طبيعت زندگي كنند. روش هاي مختلفي براي اندازه گيري توسعه ي پايدار جوامع ابداع شد. روش جاي پاي اكولوژيك يكي از اين روش ها است که امروزه از اين روش، به عنوان شاخص سنجش پايداري در دنيا استفاده می شود. ردپای ا کولوژیک شاخصی است که با ارزیابی و محاسبه انرژی و مواد مستعمل در یک شهر، منطقه و یا کشور، فشاری را که جمعیت و فرایندهای صنعتی بر ا کوسیستم وارد می سازند، برآورد می کند. شهرستان ورامین در دهه های اخیر شاهد افزایش جمعیت بوده و از این شهرستان برای تامین نیاز های شهر مادر (تهران) استفاده می شود. از این رو در این پژوهش با روشی تحلیلی_توصیفی و با تکیه بر مطالعات کتابخانه های و برداشت های میدانی ردپای اکولوژیک سنجیده شده است. بررسی های انجام شده در این پژوهش نشان می دهد رد پای اکولوژیک در هر شاخص به ترتیب برابر است با: آب (7.4)، الکتریسیته (6.4)، گاز(4.3)،زباله(0.36) و حمل و نقل(0.94) در مجموع ردپای اکولوژیک شهرستان ورامین با 8.11 حدود 10 برابر بیشتر از ظرفیت زیستی و پتانسیل محیطی قابل تامین از ذخایر و انرژی های کشور(0.8) برداشت می کند

کلمات کلیدی : ردپای اکولوژیک ظرفیت تحمل زیستی توسعه پایدار شهرستان ورامین