شناسایی فضایی بافت واجد ارزش تاریخی و رویکرد فرهنگی هنری در باز زنده سازی آن و توزیع متعادل عملکردها (نمونه موردی: همدان)

علی امیررحیمی¹

1) دانشجوی دکتری شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مستقل نجف آباد

کد IOI مقاله : XDCD-EGHKA
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی - آمستردام (5carse.com)
چکیده :
    در دوران قبل از انقلابات صنعتی شهرها و مراکز مسکونی رشدی تدریجی توام با حفظ ارزش‌های زیست محیطی، اجتماعی، اقتصادی و کالبدی با نیازهای تقریباً ثابت ساکنین داشتند. صنعت و رشد صنعتی به خودی خود مشکلی نداشته و می توانست با تفکر و برنامه ریزی تحت کنترل درآمده و در جهت رفاه بشر و توسعه شهرها و مراکز مسکونی به کار آید. ولی در اثر رشد صنعتی و منافع و سود بیشتری که تولید می کرد سرمایه از بخش کشاورزی به بخش صنعتی ورود و طبقه سرمایه دار شکل گرفت. سرمایه داران در جهت تأمین حداکثری منافع خود اقدام کرده و تأمین نیروی کار ارزان و بازار فروش توأم با عدم توجه به مسائل زیست محیطی و غیره همه جا از جمله شهرها را مورد تاخت و تاز قرار داد، نگاه آن‌ها به محل سکنی و زندگی مردم به عنوان کالا، حرکتی در جهت تخریب بافت‌های تاریخی شهرها بود و هست. اطلاعات این پژوهش از منابع: کتابخانه ای، مشاهدات میدانی و پرسشنامه ای می باشد. که این اطلاعات (که بخشی از آن کیفی می باشد) تبدیل به کمی گردیده است. با روش طرح ریزی شهری یک روند تحلیلی سعی دارد حرکات سرمایه در تخریب بافت‌های قدیمی را با تدوین ضوابط و مقررات علمی و منطقی مهار و در جهت منافع و معیشت ساکنان در بافت قدیمی کانالیزه و نشان دهد که سرمایه گذاری در مورد مسائل فرهنگی نیز می تواند سود آور باشد.

کلمات کلیدی : محور تاریخی فرهنگی بافت فرسوده بهسازی و احیا قطعه واجد ارزش مدل‌سازی به کمک کامپیوتر