رفتار انسان در ارتباط با محیط و فضای معماری

پریا شریفی¹ عاطفه خیام¬باشی² احمد لیاقتمند³

1) مدرس دانشگاه آزاد واحد نجف
2) مدرس دانشگاه آزاد واحد نجف
3) مدرس دانشگاه آزاد واحد نجف آباد

کد IOI مقاله : XDCD-FZKFA
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی - آمستردام (5carse.com)
چکیده :
    بررسی رشد شخصیت¬سازی افراد و همچنین تأثیر محیط بر روند رشد، ما را به این امر رهنمون می¬سازد که هستی انسان و سکنی¬گزینی¬اش در این جهان منوط به برقراری روابطی درگیرانه با سایر انسان ها، مکان ها و پدیده های محیط روزمره است. از¬آن¬جایی که «ساختن» هدفش سکنی¬گزینی انسان است و سکنی¬گزینی انسان در گرو رابطه با محیط وفضا و مکان است، لازمه¬ی ساختن در جهان، شناخت محیط¬ها، انتخاب مکان¬ها و نحوه¬ی برقراری ارتباط آن¬ها با انسان است. این که مکان¬ها چگونه به صورت درگیرانه با انسان رابطه برقرار می¬نمایند یک موضوع است، و این که انسان در رابطه با مکان¬ها به چه رفتاری و با چه کیفیتی دست می یابد، موضوع دیگری است که باید بدان پرداخته شود. هدف از نوشتن این مقاله، بررسی رابطه و شناخت میان محیط، فضا، مکان و نیازهای انسانی است که این روابط در نهایت منجر به رفتار خاص در انسان می¬گردد.

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی انسان معماری محیط فضا رفتار