تأثیر تبدیل بی‌رویه کاربری‌های باغات به مسکونی بر تخریب محیط زیست

محمد علی بایرامی آذر¹ علی مشهدی² مجید جباری³ نرگس نادعلی گیوی⁴

1) کارشناس ارشد ژئوتکنیک (خاک و پی) و دانشجوی کارشناس ارشد حقوق عمومی. مؤسسه آموزش عالی طلوع مهر
2) دانشیار گروه حقوق عمومی و بین‌الملل دانشکده حقوق. دانشگاه
3) دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق عمومی .مؤسسه آموزش عالی طلوع مهر قم.ایران.
4) دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق عمومی.مؤسسه آموزش عالی طلوع مهر

کد IOI مقاله : XDCZ-EHBHK
محل انتشار : اولین کنفرانس مهندسی و فن آوری دانشگاه تبریز(ncoei.ir)
چکیده :
    چكيده کشور ما یکی از کشورهایی است که به خاطر اقلیم گیاهی، جانوری و شرایط زیست محیطی همیشه مورد توجه دوست داران محیط زیست بوده که چند سالی است به خاطر تخریب‌های زیادی که به واسطه افزایش جمعیت و ... حاصل شده، بسیاری از مناطق حفاظت شده نامیده شدند و قوانین سختی برای آن در نظر گرفته شد اما متأسفانه با تمام تدابیری که در این راستا حاصل شده، افراد سودجو با هزینه‌های گزاف از برخی معضلات استفاده کرده و برای اراضی حفاظت شده مجوز ساخت و ساز می‌گیرند که صد البته لطمه‌ای بزرگ و جبران‌ناپذیر به محیط زیست و اکوسیستم وارد می‌کنند که از جمله معضلات آن می‌توان به تخریب گونه‌های گیاهی از بین رفتن گونه‌های جانوری و تخریب و سایش زمین و شدت آلودگی هوا و .... اشاره کرد که لازم به ذکر است این مورد آن قدر مهم بوده که با توجه به سیاست‌های کلی محیط زیست مصوب مقام معظم رهبری در سال 1349 بویژه بند (3) آن اشاره و فوری به آن شده است و از طرفی نیز تأکیدات ریاست محترم قوه قضائیه در خصوص حفظ حقوق بیت‌المال و منابع طبیعی و محیط زیست کشور، بنابراین در راستای این امر از همان سال دادستان های عمومی و انقلاب و دیگر مقامات قضایی دادسرا نسبت به موارد ذیل اقدام نمودند: 1. با توجه به تصرّف غیر‌مجاز اراضی جنگلی و مراتع و تخریب محیط زیست مقتضی است و حجم پرونده‌های شکایت در این راستا تصمیم گرفته شده با هماهنگی روسای محترم کل دادگستری و نهادهای قضایی در استآن‌ها، دادسراها و شعب نسبت به رسیدگی به اینگونه پرونده‌ها تأکید کردند و در صورت نقص عملکردی به اقدامات بعدی از قبیل آموزش و ... اشاره نمودند. در این راستا با نظر به ماده 54 قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل ها و مراتع و ماده 19 قانون شکار و صید مصوب سال 1346 در ماده 15 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست مصوب سال 1353 و بند ب ماده 29 و ماده 30 قانون آیین دادرسی کیفری و آیین‌نامه اجرایی احراز عنوان ضابط دادگستری مورخ 1394 در خصوص نیاز به طی نمودن دوره‌های آموزشی و تعلیمات خاص و ... و امدادرسانی دادستآن‌ها در برگزاری آموزش ضابطین )مأمورین سازمان جنگل‌ها و محیط زیست) اهتمام لازم را داشته باشند. که در این راستا می‌توان به مواد 56 مصوب سال 67 ، ماده 690 قانون مجازات اسلامی، ماده 36 قانون آئین دادرسی کیفری، رعایت تبصره 2 ماده 156 قانون مجازات اسلامی، ماده 48 قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع مصوب 1349 با اصلاحات بعدی و از طرفی، بند ج ماده 18 و ماده 44 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب 1392 در صورتی که شرایط پنج گانه ماده 44 قانون اشعاری وجود نداشته باشد رسیدگی در صلاحیت شعب تعزیرات حکومتی است. از طرفی مطابق ماده 27 قانون آئین دادرسی کیفری بر دادسراهای تابع آن استان نظارت دارد در راستای اعمال ماده 293 قانون آیین دادرسی کیفری ضمن تهیه گزارش به صورت مستدل و مستند مراتب به دادستانی کل کشور اعلام نمایند. که تمامی مواردی که در بالا از آن ذکر شد به منظور بررسی تأثیر تبدیل بی‌رویه کاربری‌های باغات به مسکونی بر تخریب محیط زیست از طریق مطالبی که در دست مانده پرداخته و سعی بر آن نموده موارد موجود در این راستا را با توجه به مادتین موجود بررسی نماید.

کلمات کلیدی : تبدیل کاربری تخریب محیط زیست کاربری باغات کاربری مسکونی