اهمیت روانشناسی محیط در سرشت فضای معماری

اهمیت روانشناسی محیط در سرشت فضای معماری

مریم بردبار1 سعید بادرام2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، مؤسسه غیرانتفاعی اندیشه جهرم،
2) مدرس گروه معماری ،مؤسسه غیرانتفاعی اندیشه جهرم،

کد IOI مقاله : XDCZ-EKZGZ
محل انتشار : اولین کنفرانس مهندسی و فن آوری دانشگاه تبریز(ncoei.ir)
چکیده :
    روانشناسی محیطی از جمله علومی است که طی سالهای اخیر، به صورت گسترده مورد توجه قرار گرفته است.و حوزه‌ای است که تعریف آن به شکلی خاص و در قالب چند کلمه نمی‌گنجد. روانشناسی محیط رشته‌ای است که با تعاملات و روابط میان مردم و محیطشان سر و کار دارد. انسان، برای ارضای نیازهای خود، در بستری از دگرگونی‌های معنایی (نمادین)، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، فضا را نیز، دگرگون می‌کند. این دگرگونی، از خلال فرآیند تخریب، ساختن، انجام می‌گیرد؛ بدین معنی که برای ساختن فضاهای جدید؛ همواره، نیاز اولیه ای به تخریب فضاهای پیشین، وجود دارد. فضا، به گونه ای حیرت انگیز و با سازوکارهایی که گاه، کشف چند و چون آن‌ها، برای ما، ممکن نمی‌نماید؛ تمامی ابعاد زندگی انسانی را در خود جای داده و منتقل می‌کند. تحلیل فضا می‌تواند، همچون در نزد انسان شناسانی از تحلیل فضاهای کالبدی و شخصی، آغاز شود و تا بزرگترین ابعاد فضایی در شهر، تداوم یابد. هدف از این پژوهش اهمیت شناخت روانشناسی محیط و ارتباط آن با فضای معماری و همچنین محیط کالبدی ارائه شده است. روش مورد استفاده در این مقاله روش توصیفی – تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای می باشد.

کلمات کلیدی : روانشناسی محیط فضای معماری محیط کالبدی