کاربرد الگوریتم ژنتیک در طراحی مولد به منظور بهینه‌سازی مسائل طراحی معماری

آلاله محسنی¹ محسن فیضی² مهدی خاکزند³

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری مسکن دانشگاه علم و صنعت ایران -
2) استاد دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران -
3) دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران -

کد IOI مقاله : XDCZ-FZDGG
محل انتشار : اولین کنفرانس مهندسی و فن آوری دانشگاه تبریز(ncoei.ir)
چکیده :
    در چند دهه اخیر با ظهور انقلاب دیجیتالی نوع نگاه به جهان و همچنین پدیده طراحی تغییر کرده‌است. با وجود این‌که ظهور و استفاده از طراحی مولد با استفاده از هوش مصنوعی و الگوریتم‌ها در طراحی معماری هنوز در روزهای آغازین خویش است، اما ظرفیت‌هایی که برای حل مسائل معماری ایجاد می‌کند، نتایج امیدوارکننده‌ای از خود ارائه داده است. روش‌های طراحی مولد و تکاملی امکاناتی در اختیار معماران قرار داده‌اند که فرآیند طراحی را دگرگون کرده‌است و آن را به مفاهیم اصلی آفرینش که به طور طبیعی در طبیعت رخ می‌دهد نزدیک کرده است. به تعبیری طراحی مولد و تکاملی، از الگوریتم‌های تکاملی به مثابه چرخ تکامل در طبیعت بهره‌ می‌گیرند. البته ابزارهای طراحی مولد مرسوم در دنیای امروز طراحی مشابه خلق یاخته‌های ابتدایی در طبیعت، بسیار ساده و اولیه هستند اما با این وجود توانسته‌اند نحوه تفکر طراحان را به طرز شگرفی تحت تاثیر قرار دهند. با توجه به گسترده شدن دانش‌های مربوط به حوزه طراحی الگوریتمیک این مسئله مطرح می‌شود که چگونه می‌توان پتانسیل‌های الگوریتم ژنتیک را به عنوان الگوریتمی تکاملی برای رسیدن به راه‌حل‌های بهینه طراحی به کار برد. در این مقاله به معرفی الگوریتم ژنتیک، ساختار، کاربرد و مراحل استفاده از آن در طراحی مولد پرداخته‌ می‌شود. الگوریتم ژنتیک همچون ابزاری در دست طراحان جای خالی استفاده از روش‌های محاسباتی در مراحل آغازین طراحی را پر می‌کند، و برای نیل به هدف افزایش کیفیت معماری ساختمان‌ها از طریق بهینه‌سازی شاخص‌های کالبدی آن‌ها، کمک می‌کند.

کلمات کلیدی : طراحی مولد الگوریتم های تکاملی الگوریتم ژنتیک بهینه سازی