پیش بینی نشانه های خودشیفتگی بر اساس مؤلفه های طرحواره ناسازگار اولیه دریک جمعیت غیر بالینی
پیش بینی نشانه های خودشیفتگی بر اساس مؤلفه های طرحواره ناسازگار اولیه دریک جمعیت غیر بالینی
سارا لرزنگنه1 پریسا جانجانی2
1) کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه ارومیه، ارومیه-
2) مرکز تحقیقات قلب و عروق، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
کد IOI مقاله
:
XDDC-FDHEA
محل انتشار :
اولین همایش ملی روانشناسی بالینی کودک و نوجوان(cpcauma.ir)
چکیده :
خودشیفتگی مفهومی با ترکیب پیچیده است که در سطح بالینی نوعی اختلال و در سطح غیر بالینی به عنوان نوعی از صفت شخصیت شناخته می شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش مؤلفه های طرحواره ناسازگار اولیه در پیش بینی خودشیفتگی است. طرح پژوهش توصیفی از نوع مطالعات همبستگی و جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه های شهر ارومیه بود که به روش نمونه گیری در دسترس 293 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شد و در راستای جمع آوری داده ها، پرسشنامه های طرحواره ناسازگار یانگ(1998) و خودشیفتگی آمز(2006) را تکمیل کردند. نتایج ضرایب همبستگی نشان داد خودشیفتگی با نمره کل طرحواره های ناسازگار اولیه و طرحواره های بی اعتمادی، شکست، ایثار، معیار سخت گیرانه و استحقاق رابطه مثبت و معنی دار دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد 30/0 درصد از واریانس خودشیفتگی توسط طرحواره های ناسازگار تبیین می شود و طرحواره استحقاق بیشترین نقش را در پیش بینی خودشیفتگی بر عهده دارد. یافته های این پژوهش حاکی از آن است که طرحواره های ناسازگار اولیه نقش مهمی در پیدایش خودشیفتگی ایفا می نماید.
کلمات کلیدی : خودشیفتگی خود شیفتگی بزرگ منشی خودشیفتگی آسیب پذیر طرحواره ناسازگار اولیه