بررسی نقش خودکنترلی در پیش بینی سلامت روانی افراد ترک کننده مواد مخدر

عیسی جعفری¹ ودود بیگ زاده² علی سلمانی³

1) دانشیار گروه روانشناسي، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پيام نور، تهران، ایران -
2) کارشناسی ارشد روانشناسی، گروه روانشناسي، دانشگاه آزاد واحد خلخال، اردبیل، ایران -
3) کارشناسی ارشد روانشناسي بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی -

کد IOI مقاله : XDDD-FAEFC
محل انتشار : دومین همایش ملی آسیب شناسی روانی(asruma.ir)
چکیده :
    هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه خودکنترلی با سلامت روانی در افراد ترک کننده مواد مخدر شهرستان اردبیل بود. روش پژوهش توصیفی - همبستگی بود و جامعه آماری آن شامل کلیه افراد ترک کننده مواد در سال 1395بود که برای پیگیری ادامه ترک به مراکز ترک مواد مراجعه کرده بودند و حجم نمونه به تعداد 150 نفر به صورت نمونه¬گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده¬ها از پرسشنامه خودکنترلی گیبسون و رایت و سلامت عمومی گلدبرگ استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیری استفاده شد. نتایج نشان داد که بین خودکنترلی(211/0=R) با سلامت روانی رابطه معنی دار وجود دارد (01/0>P). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیر پیش¬بین (مستقل) خودکنترلی توان پیش¬بینی (متغیر ملاک) سلامت¬روانی افراد ترک ¬کننده مواد مخدر را دارد. به¬طور خلاصه از نتایج این پژوهش می¬توان استنباط کرد که خودکنترلی با سلامت¬روانی رابطه معناداری دارد.

کلمات کلیدی : خودکنترلی سلامت روان ترک کننده مواد