معرفی طرحواره درمانی و بررسی اثر گذاری رویکرد طرحواره درمانی بر روی مراجعان افسرده.

معرفی طرحواره درمانی و بررسی اثر گذاری رویکرد طرحواره درمانی بر روی مراجعان افسرده.

محمدرضا نوروزی همایون1 حسین قمری کیوی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد در رشته مشاوره مدرسه، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2) استاد گروه آموزشی مشاوره دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

کد IOI مقاله : XDDD-FAGGE
محل انتشار : دومین همایش ملی آسیب شناسی روانی(asruma.ir)
چکیده :
    چکیده با وجود پیشرفت درعلت‌شناسی، داروشناسی و مشخصه‌های زیستی عصبی و همچنین معرفی چندین طبقه از داروهای ضدافسردگی، هنوز هم حدود ۱۰ تا ۶۰ درصد از افراد مبتلابه اختلال «افسردگی اساسی» به داروهای ضدافسردگی پاسخ نمی‌دهند و نشانه‌های مقاومت در برابر درمان را نشان می‌دهند. این امر سبب افزایش مشکل در کارکردهای شغلی- اجتماعی، سلامت جسمانی و افکار خودکشی شده و باعث استفاده هر چه بیشتر از سرویس‌های خدمات بهداشت روانی می‌شود؛ بدین ترتیب افسردگی مقاوم به درمان، یک مشکل عظیم برای دست‌اندرکاران بهداشت روانی تلقی می‌شود. افسردگی مقاوم به درمان، همان افسردگی اساسی است که به یک یا دو دوره درمانی (با دوز و مدت‌زمان کافی) پاسخ نمی‌دهد. بنابراین بهتر است از درمان‌هایی که برای افراد مقاوم به درمان طراحی شده است استفاده شود تا در زمان و هزینه صرفه‌جویی شود، یکی از این درمان‌ها، به «طرحواره درمانی» معروف است. بر اساس نظریه طرحواره درمانی، بیماران مبتلابه اختلالات خلقی، طرحواره‌های ناسازگاری دارند که منجر به تشدید نشانه‌های این اختلال می‌شود. رویکرد طرحواره درمانی، بر الگوهای خودویرانگر، احساس و رفتاری که از دوران کودکی فرد تکرار می‌شوند، تمرکز می‌کند.

کلمات کلیدی : افسردگی دارو طرحواره درمانی طرحواره های ناسازگاری