بررسی وضعیت روانشناختی زوجین دارای فرزند اختلال درخودماندگی(ASD)
بررسی وضعیت روانشناختی زوجین دارای فرزند اختلال درخودماندگی(ASD)
رضا شیبانی فر1 سید سهیل هاشمی2 ایمان کریمی3 مالک هاشمی4
1) رضا شیبانی فر
کد IOI مقاله
:
XDDD-FZEHA
محل انتشار :
دومین همایش ملی آسیب شناسی روانی(asruma.ir)
چکیده :
اختلالات درخودماندگی گروه اختلالات عصبی رشدی است که در معیارهای تشخیصی مرتبط به کمبود در ارتباطات و اجتماعی شدن، علاقه محدود و رفتارهای تکراری همپوشی دارند. درخودماندگی اختلال رشدی مغز به شمار میرود كه بهوسیله نقص در رفتارهای اجتماعي و ارتباطات، رفتارهاي تكراري و محدود، مشخص ميگردد. هدف اجرای این پژوهش، مقایسه انعطافپذیری (ذهنی)شناختی زوجین دارای فرزند مبتلابه اختلال در خودماندگی با زوجین دارای فرزند سالم بود. روش پژوهش، توصیفی و از نوع علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زوجین دارای فرزند مبتلابه اختلال در خودماندگی مراجعهکننده به مراکز درمان وتوانبخشی شهر بروجرد در سال 1396، به تعداد 200 نفر بودند. به روش نمونهگیری غیر تصادفی-در دسترس، 100 نفر از زوجین دارای فرزند با و بدون اختلال در خودماندگی ، بهعنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسشنامه استاندارد انعطافپذیری شناختی دناي و ونادروال (2010) جهت گردآوری اطلاعات استفادهشده است. بهمنظور تحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی مانند ميانگين و واريانس و از شاخصهای آمار استنباطی مانند تحلیل واریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که انعطافپذیری شناختی، زوجین متفاوت بوده و وضعیت آنها در این متغیرها نسبت به فرزندان عادی پایینتر است. بر اساس یافتههای پژوهش، نتیجهگیری میشود ابتلا فرزندان به اختلال در خودماندگی میتواند بر وضعیت روانشناختی والدین آنها بهخصوص در متغیر تأثیر منفی بهجای بگذارد.
کلمات کلیدی : وضعیت روانشناختی زوجین درخودماندگی