بررسی رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه با خودشیفتگی در دانشجویان
بررسی رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه با خودشیفتگی در دانشجویان
اسماعیل سلیمانی1 سارالرزنگنه2
1) دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه ارومیه، ایران-
2) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه ارومیه،
کد IOI مقاله
:
XDDD-FZZGA
محل انتشار :
دومین همایش ملی آسیب شناسی روانی(asruma.ir)
چکیده :
اختلال شخصیت خودشیفته یکی از مشکل¬ترین الگوهای شخصیت برای درمان است. افراد دارای این اختلال نمی توانند ضعف های خود را مطرح سازند و نمی توانند تاثیر رفتارشان بر دیگران را درک کنند. هدف از مطالعه حاضر بررسی رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه با صفت شخصیتی خودشیفتگی است. بدین منظور 255 دانشجو دختر و پسر مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد و دکترا به روش نمونه گیری در دسترس از جامعه دانشجویان دانشگاه ارومیه در سال تحصیلی 99-1398 انتخاب شدند (17000N=). همه شرکت کنندگان پرسشنامه های طرحواره یانگ و شخصیت خودشیفته آمز را پاسخ دادند. داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 22 با استفاده از روش آماری ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد بین طرحواره های ناسازگار اولیه با صفت شخصیتی خودشیفتگی همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد(663/0R=). بدین معنی که با افزایش طرحواره های ناسازگار اولیه، صفت شخصیتی خودشیفتگی نیز افزایش پیدا می کند و بالعکس(43 درصد واریانس مشترک). یافته های این تحقیق می تواند به ایجاد زمینه برای انجام پژوهش های بیشتر و همه جانبه در این حوزه کمک کند.
کلمات کلیدی : اختلال شخصیت خودشیفته خودشیفتگیِ بزرگ منشی طرحواره ناسازگار اولیه