راهکارهایی جهت طراحی خانه سالمندان با رویکرد افزایش حس تعلق به مکان
راهکارهایی جهت طراحی خانه سالمندان با رویکرد افزایش حس تعلق به مکان
سپيده رحمتي1 بهرام شاهدي2
1) کارشناسي ارشد مهندسي معماري
2) استاديار دانشگاه آزاد اسلامي واحد خوراسگان
کد IOI مقاله
:
XDDG-FAGCD
محل انتشار :
دومین کنفرانس مدیریت شهری، شهرسازی و معماری(2ncau.ir)
چکیده :
حس تعلق یکی از علائم و عوامل مهم در ارزیابی ارتباط انسان- محیط و ایجاد محیط های انسانی با کیفیت می باشد. از سویی دیگر، توجه به نيازهاي انسان در هر دوره سلامت فرد، در نتيجه اجتماع را موجب مي شود. يكي از اقشار محتاج حمايت در جامعه سالمندان مي باشند. در معماري نه تنها بايد اصول و استانداردهاي خاص براي اين قشر تبيين، تثبيت و رعايت شود، بلکه مي بايست الگوي فضايي مختص به اين افراد را تعريف نمود. انسانها در تمامي سنين نيازها، عواطف، روحيات، توان ها و ذوق هاي خاص آن سن را تجربه مي كند. سالمندان، در جامعه بعد از بازنشستگي به جاي لذت از زندگي، استراحت و تفريح به افرادي تبديل مي شوند كه به دليل ايجاد احساس ناكارآمدي و طرد شدن دچار افسردگي روحي گرديده و اين امر تأثير زيادي در طول عمر مفيد آنها و پايين آمدن اميد به زندگي در جامعه خواهد داشت. و این مشکل در سالمندانی که به اقامتگاه های مخصوص سالمندان منتقل شده اند و دور از خانواده زندگی می کنند تشدید می شود. امروزه افزايش اميد به زندگي و كاهش سطح باروري و زاد و ولد موجب بالا رفتن شمار سالمندان نسبت به جمعيت كل شده است و اين رشد فزاينده افراد مسن همچنان ادامه دارد. این پژوهش در پی آن است تا با در نظر گرفتن مطالعات روان شناسان در حیطه حس تعلق، عوامل تشکیل دهنده ی آن و سنجش میزان حضور این عنصر در زندگی سالمندان و تأثیر آن بر میزان رضایتمندی سالمندان از محیط زندگی خود پرداخته می شود. روش تحقیق در پژوهش حاضر به صورت توصیفی – تحلیلی و جمع آوری اطلاعات اسنادی و کتابخانه ای بوده است، نتایج این پژوهش موید آن است که مولفه ی حس تعلق نقش بسیار زیادی در ایجاد و افزایش کیفیت زندگی سالمندان در فضاهای خانه سالمندان دارند.
کلمات کلیدی : سالمند حس تعلق سالمندی موفق خانه سالمندان