اصول طراحی معماری فضاهای فرهنگی مبتنی بر رویکرد پایداری اجتماعی

صونا افکاری¹ رضا میلانی²

1) فارغ التحصیل رشته معماری، کارشناسی ارشد، موسسه آموزش عالی سراج ،1397
2) فارغ التحصیل رشته معماری،کارشناسی ارشد،دانشگاه آزاد اسلامی تهران شمال 1395

کد IOI مقاله : XDDG-FBBZB
محل انتشار : دومین کنفرانس مدیریت شهری، شهرسازی و معماری(2ncau.ir)
چکیده :
    رویکرد انسانی در کنار توجه به مفهوم توسعه‌ی پایدار در معماری منجر به شکل‌گیری مفهوم پایداری اجتماعی شده‌است. در معنای پایداری اجتماعی، حفظ و ثبات مولفه‌های اجتماعی و فرهنگی جامعه هم‌ پیوند با ابعاد زیست‌محیطی و اقتصادی مطرح است و به رفتارهای انسانی بستگی دارد که در درون فضا رخ می‌دهد. توجه و دقت به طراحی فضاهای شهری و جمعی ، مناسب کردن آنها برای جشن و سرور در کنار رویدادهای اجتماعی روزمره و فعالیت های شغلی ، آسایش ناشی از تماس های اجتماعی لذت بخش ،حفظ ارزش های فرهنگی و هنری ، تقویت ارتباط های شخصی ( ارتباط بصری،گفتاری،شنیداری)، نقش به سزایی در بالا بردن سطح تعاملات اجتماعی یک جامعه دارد و بدین گونه می توان به سطح قابل قبولی از پایداری اجتماعی رسید. طراحی معماری می‌تواند در یافتن راه‌حلهایی برای تاثیر متقابل گروه‌های اجتماعی نقش ایفا کند.مجموعه های فرهنگی می توانند تمرکزی از فعالیت های اجتماعی را در درون محیط های شهری فراهم آورند و مرکزی زنده و پرانرژی در مقیاس شهری بوجود آورند مانند سالن های اپرا ، موسیقی ، تئاتر و غیره..در این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی، سوابق موضوع در قالب تعریف توسعه‌ی پایدار، جایگاه پایداری اجتماعی در توسعه و نقش معماری در پایداری اجتماعی و معیارهای آن مورد بررسی قرارگرفته و تاثیر هر فاکتور و ارتباط آن با دیگر فاکتورها و راهکارهای دستیابی به هر یک تحلیل گردیده‌است.

کلمات کلیدی : پایداری اجتماعی تعاملات اجتماعی توسعه پایدار شاخص هاي پايداري اجتماعي مراکز فرهنگی