سیطره قدرت و زنان در مثنوی معنوی مولانا براساس نظریه میشل فوکو

سیطره قدرت و زنان در مثنوی معنوی مولانا براساس نظریه میشل فوکو

سعیده خادمی ارده1

1) فوق لیسانس زبان و ادبیات

کد IOI مقاله : XDFH-FFGKB
محل انتشار : چهارمین همایش یگانگی و بیگانگی در عرفان مولانا(molanauma.ir)
چکیده :
    عرفان نمودی است که با آن می¬توان ورای ادبیات را لمس کرد.عرفان دریچه¬ای است که هرکسی را به خود معطوف می¬دارد. اثر گرانقدر مولانا نیز یکی از این کتب عرفانی است که ما را به شناخت بنیان¬های ایدولوژی می¬رساند اثری که می¬توان درآن به انواع نمودهای قدرت نگریست.این پژوهش به سلطه و قدرت مردان بر زنان در کتاب گهربار مثنوی معنوی پرداخته است،کتابی که در شش دفتر نوشته شده است و این پژوهش تنها در دفتر دوم صورت گرفته است. این پژوهش به شیوه توصیفی-تحلیلی و با رویکرد دیدگاه فوکو در باب قدرت است و به روش کتابخانه¬ای صورت گرفته است. یافته¬ها این امر را بیان می¬دارد که در این اثر سلطه¬گر، قدرت را به دست دارد و محدود به طیفی خاص است که آن نیز مردان اند و زنان در سایه قرار دارند.قدرت و دانش دو امری انکارناپذیراند، که عرفان عقل را تمایزی بر سلطه¬گر و سلطه پذیر می¬داند.مولانا در تلاش بود تا قدرت عقل و دانش را مطرح کند، اما متاثر از جامعه زیاد موفق نبوده است و سایه مردسالاری و اقتدار مردان بر زنان در مثنوی عیان است.

کلمات کلیدی : قدرت زنان مثنوی معنوی میشل فوکو