تحليل ساختاري داستان شير و نخجيران مثنوی

تحليل ساختاري داستان شير و نخجيران مثنوی

مالک قاسمي1

1) دانشجوی دکتراي زبان و ادبیات فارسی دانشگاه محقق اردبيلي

کد IOI مقاله : XDFH-FFHBB
محل انتشار : چهارمین همایش یگانگی و بیگانگی در عرفان مولانا(molanauma.ir)
چکیده :
    داستان شير و نخجيران يكي از داستان هاي مشهور مثنوي مولاناست كه به دليل اشتمال بر گفتگوهاي مختلف و طولاني بين شخصيت هاي داستاني و هم چنين فضاي نمادين و ساختار و طرح داستاني آن مورد توجه نگارنده قرار گرفته است. در واقع اين عناصر ساختاري و گفتگوهاي به کار رفته بين شخصيت ها عاملي است كه از يك طرف باعث گسترش طرح داستاني مي¬شود و از طرف ديگر با پردازش شخصيت هاي داستاني، آن ها را به خواننده معرفي مي كند و با تحليل آن ها، مي¬توان هم جنبه هاي پنهان شخصيت هاي داستان را كشف كرد و هم با هنر داستان¬سرايي مولانا آشنا شد و اين كه چگونه و با چه هدفي از اين عنصر داستاني استفاده كرده است. در این پژوهش بر آنیم تا ساختار داستان‌ شير و نخجيران مثنوی را از لحاظ عناصر داستانی مختلف بررسی و تحلیل کرده، به همراه شواهد شعری ارائه دهیم. اين كه آیا اين داستان، انسجام ساختاری دارد؟ يا اين كه ویژگی‌ها و عناصر داستاني به كار رفته در آن کدامند؟ و آیا سبک داستانی مولانا قابل مقایسه با سبک های داستان نویسی امروزی است؟ سوالاتي هستند كه با اين پژوهش در پي پاسخ گويي به آن‌ها هستيم.

کلمات کلیدی : داستان شير و نخجيران ساختار شخصيت مثنوي مولانا