بررسي عناصر داستاني داستانهای بلند دفتر اول مثنوی معنوي مولانا
بررسي عناصر داستاني داستانهای بلند دفتر اول مثنوی معنوي مولانا
مالک قاسمي1
1) دانشجوی دکتراي زبان و ادبیات فارسی دانشگاه محقق اردبيلي
کد IOI مقاله
:
XDFH-FFHBC
محل انتشار :
چهارمین همایش یگانگی و بیگانگی در عرفان مولانا(molanauma.ir)
چکیده :
مثنوي معنوي داستان در داستان است و يكي از ويژگي¬هاي بارز آن، همين جنبه¬¬ي داستان پردازي و قصه گويي آن است. مولانا اين داستان¬ها را متناسب با مقصود مورد نظر خود و براي بيان تجربيات عرفاني، مفاهيم اخلاقي، موضوعات مختلف حكمي و تعليمي و در نهايت براي بيان رموز عشق و شور و شوق عاشقانه خود به كار مي¬برد. داستان¬هايي كه از همه نوع و در هر موضوعي هستند و نمي¬توان آن¬ها را به عناوين خاصي محدود كرد. اين داستان¬ها از جوانب گوناگون تازگي و جذابيت خود را حفظ كرده و بستر مناسبي براي بيان مضامين و موضوعات مورد نظر مولانا فراهم آورده¬اند. سادگي بيش از حد زبان او در روايت داستان¬ها و به كارگيري مثل و تمثيل در شيوه¬ي خاص داستان¬سرايي باعث جذابيت فضاي داستان¬ها شده، به طوري كه هم در سطح روايي و هم در سطح تمثيلي، از جنبه¬هاي مختلف قابل بررسي هستند، از نظر ساختار، طرح، شخصيت¬ها، كاربرد گفت¬وگو و لحن در فضاي داستان، جنبه¬ي روايتي، سادگي زبان راوي در بيان حوادث و... به همين منظور در پژوهش حاضر برگزيده¬اي از داستان¬هاي بلند دفتر اول مثنوي، مورد بررسي و تحليل قرار گرفته¬اند.
کلمات کلیدی : مثنوی داستان سبک عناصر داستان ساختار شخصيت