مفهوم شناخت درمانی،کاربرد و کارایی آن در روان درمانی

فائزه خدائی راد¹

1) کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی ، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران -

کد IOI مقاله : XDFZ-FDGZC
محل انتشار : اولین همایش ملی رواندرمانی ایران(psthir.ir)
چکیده :
    شناخت درمانی، روان‌درمانی نظامداری است که بر پایه نظریه، آسیب شناسی روانی، مجموعه‌ای از اصول و فنون درمانی و انبوهی از دانش است که اساساً از بررسی‌های تجربی بوجود آمده است. مضمون اصلی نظریه‌های شناختی رفتار درمانی و تغییر رفتار این است که نحوه تفکر افراد چگونه احساس و رفتار آنان را تعیین می‌کند هدف شناخت درمانی تشخیص و اصلاح افکاری است که به احساس‌ها و رفتار‌های نامطلوب می‌انجامد. شناخت درمانگرها تحریف‌های شناختی را می‌یابند و به بیماران خود کمک می‌کنند اشتباهات‌شان را بفهمند و تفکر خویش را عوض کنند. شناخت‌ درمانی عبارتست از حل منظم و ساخت‌مند مسأله که محدودیت زمانی دارد و به ندرت بیش از 30 جلسه طول می‌کشد. برای هر جلسه دستور کار تهیه می‌شود. معتقدند درمان‌گر باید با گرمی و خلوص با مراجع همدلی کند. همچنین درمان‌گر باید الگوی اموری باشد که می‌خواهد آموزش دهد. هدف از تحقیق برسی مفهوم شناخت درمانی، کاربرد و کارایی آن در پژوهش‌های روان درمانی است. پژوهش حاضر یک مرور توصیفی و با توجه به روش اجرا جزء مطالعات مروری نظام مند است. جستجوی سابقه پژوهشی با استفاده از پایگاه‌های داده‌های الکترونیکی زیر شامل پایگاه اطلاعات علمی (SID)، پرتال جامع علوم انسانی، پایگاه مجلات تخصصی نور، pubmed، web of science، google scholar و sciencedirect بدون محدودیت زمانی در ایران انجام شد. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که از درمان شناختی به طرز موفقیت آمیزی برای درمان اختلال‌هایی از جمله درمان فوبی‌ها، اختلال‌های اضطرابی، اختلال‌های روان – تنی، اختلال‌های خوردن، خشم و حملات وحشتزدگی، اختلال استرس پس از آسیب، رفتار خودکشی‌گرا، اختلال‌های شخصیت مرزی، اختلال‌های شخصیت خود شیفته، اختلال‌های اسکیزوفرنیک، سوءمصرف مواد، درد مزمن و بیماری جسمانی استفاده می‌شود. همچنین از درمان شناختی برای مداخله در بحران و در مورد زوج‌ها و خانواده‌ها، سوء استفاده کنندگان از کودک، مشاوره‌ی طلاق، مهارت آموزی و کنترل استرس نیز استفاده می‌شود.

کلمات کلیدی : شناخت درمانی روان درمانی پژوهش مرور توصیفی مطالعات مروری