بررسی نقش هنر در روانکاوی

کیوان میر¹ مسعود جهان تیغ² علی سنجرانی³

1) دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی گرایش آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری زاهدان
2) دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی گرایش آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری زاهدان
3) دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی گرایش آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری زاهدان

کد IOI مقاله : XDFZ-GAKEZ
محل انتشار : اولین همایش ملی رواندرمانی ایران(psthir.ir)
چکیده :
    هنردرمانی شامل واسطه های هنری است که از طریق آن درمان جو می تواند درون خودرا آشکار نماید و درمانگر نیز در مقابل، قادر است رفتار او را تجزیه و تحلیل و ارزیابی کند. «هنر» می تواند ظهور تجارب و احساسات درونی را سبب شود . تجارب و احساسات درونی ایی که گاه به شکل بی نظم ممکن است ابراز شود؛ در فرآیند هنر، به شکل منظم تری خود را نشان می دهند. مواد هنری، وسایل قابل لمسی را در اختیار ما می گذارند که جنبه های آگاهانه و ناآگاهانه فرد را نشان می دهند. این واسطه های هنری در واقع بهانه ای است که درمانگر بتواند درمانجو را مورد مطالعه قرار دهد.یکی از ویژگی های هنر درمانی این است که امکان کار با گروه های مختلف را فراهم می سازد و تمامی گروه های سنی از کودک تا مسن را تحت پوشش قرار می دهد. براساس نظریه هنردرمان ها، کارهنری علاوه بر بالفعل کردن توانایی های درونی فرد، تعادل وهماهنگی بین انرژی های فیزیکی و احساسی ایجاد می کند و فعاليتي التيام آور و تسکین دهنده است.

کلمات کلیدی : بررسی هنر روانکاوی