نقش دینداری درکار در پیش‌بینی سازگاری شغلی معلمان

عیسی جعفری¹ پرستو بهرامی² علی سلمانی³

1) دانشیار گروه روانشناسي، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پيام نور، تهران، ایران -
2) کارشناسی ارشدروانشناسی، گروه¬روانشناسي، دانشگاه آزاداسلامی واحد خلخال، خلخال، ایران.
3) کارشناسی ارشد روانشناسي بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی -

کد IOI مقاله : XDFZ-GBZGF
محل انتشار : اولین همایش ملی رواندرمانی ایران(psthir.ir)
چکیده :
    پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش دینداری درکار در پیش ¬بینی سازگاری شغلی معلمان انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه‌ی آماری پژوهش حاضر شامل کلیه‌ معلّمان دوره‌ی متوسطه دوّم در سال تحصیلی 99-1398 شهر کرج بود. که با روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 103 معلّم به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ی دینداری در کار لین و همکاران (2008) و پرسشنامه‌ سازگاری شغلی پورکبیریان (2007) استفاده شد. داده‌ها از طریق آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد که بین دینداری در کار با سازگاری شغلی معلّمان رابطه‌ مثبت و معناداری وجود داشت. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که تقریباً 52 درصد از واریانس سازگاری شغلی معلّمان براساس متغیرهای دینداری در کار قابل پیش‏بینی است. بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که دینداری در کار از متغیرهای مرتبط با سازگاری شغلی در معلمان می‌باشد که نیاز توجه و بررسی دست اندرکاران آموزش و پرورش می‌باشد.

کلمات کلیدی : دینداری در کار سازگاری شغلی معلمان