تحلیل آلبوم موسیقی نینوا به آهنگسازی حسین علیزاده با تکیه بر آرای زیبایی شناختی آرتور شوپنهاور

محمدرضا عزیزی¹

1) دانشجوی دکتری تخصصی پژوهش هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران. ایران ایمیل:

کد IOI مقاله : XDHE-FKCZH
محل انتشار : ششمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و سومین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(6icrsie.com)
چکیده :
    فلسفة هنر يكي از اجزای لاينفك نظام كلـي انديـشة شـوپنهاور اسـت. در اين نظام هنر براي هنر مطرح نيست، بلكه هنر در صـدد حـل مـسأله¬ای وجودی است. بنابراين، هنر نه غايت، بلكه وسيله و گذرگاهي براي رهايي از رنج و عذاب اراده در مقام شيء في نفسه است . عالم هنر براي فرد آرامـش بـه ارمغـان ميآورد و براي مدتي هر چند كوتاه و موقت، فردِ داراي شناخت مجرد و نابغه را از خواست اراده به زنـدگي مـي¬رهانـد . شوپنهاور موضوع هنرها را ایده¬های افلاطونی می¬¬داند و موسیقی از منظر او دارای جایگاه خاصی است که حتی با خودِ اراده برابری می¬کند. موسیقی¬دان از منظر شوپنهاور با فیلسوف برابر است و موسیقی می¬تواند حکمتی که با کلام قابل بیان نیست را بیان نماید. در این تحقیق ضمن بیانِ مفاهیم اساسی در اندیشۀ زیبایی¬شناختی شوپنهاور در صدد پاسخ به این پرسش اساسی بودیم که جایگاه موسیقی در نظام فلسفۀ هنر شوپهاور چیست و آلبوم موسیقی نی¬نوا چگونه این مفاهیم را در تناسب با آن نظام بیان می¬کند. آنچه که در نتیجه به¬دست آمد این بود که حسین علیزاده به¬عنوان یک آهنگساز نوگرای ایرانی با ایجادِ روایتی به¬مثابه یک تراژدیِ موسیقیایی در اثر نی¬نوا با استفاده از راوی (ساز نی) و تنظیم¬های هارمونیکِ متناسب با دیدگاهِ شوپنهاور در نمایشِ رنج و غمِ توأم با شادیِ فی¬نفسه، توانسته که به خلق اثری به غایت متناسب با نظام فلسفیِ شوپنهاور دربابِ متافیزیکِ موسیقی دست یابد.

کلمات کلیدی : زیبایی¬شناسی موسیقی شوپنهاور آلبوم نی¬نوا حسین علیزاده