بررسی چشم‌اندازهای میان مقیاس کنش متقابل تغییرات اقلیمی و جامعه

بررسی چشم‌اندازهای میان مقیاس کنش متقابل تغییرات اقلیمی و جامعه

اسماعیل کرمی‌دهکردی1 اردشیر مصباح2

1) دانشیار ترویج کشاورزی و توسعه روستایی، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2) دانشجوی دکتری توسعه کشاورزی، گروه ترویج، ارتباطات و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

کد IOI مقاله : XDHF-HCEBZ
محل انتشار : سومین کنفرانس بین‌المللی و ششمین کنفرانس ملی صیانت از منابع طبیعی و محیط زیست(envprouma.ir/3rd)
چکیده :
    تحقیقات جامعه‌شناختی در مورد محرک‌های میان مقیاس (تعاملات بین گروه‌ها، سازمان‌ها و مؤسسات به‌عنوان تأثیرگذاری بر تغییرات اقلیمی)، در حال ظهور است. فرآیندهای میان مقیاس، مقیاس‌های کلان و خرد را به هم پیوند می‌دهند. اینجاست که صنعت، سازمان‌های جنبش آب و هوایی و جنبش‌های متقابل و نهادهای حاکم محلی، منطقه‌ای، ملی و بین‌المللی و سایر سازمان‌ها با هم تعامل دارند. فرآیندهای میان مقیاس بر رابطه بین ساختار و عاملیت و پویایی در حال تکامل آنها تأکید دارد. هدف از این پژوهش، بررسی چشم‌اندازهای میان مقیاس کنش متقابل تغییرات اقلیمی و جامعه بود. این پژوهش از نظر هدف، كاربردی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات مورد نیاز، با استفاده از اسناد کتابخانه‌ای و پژوهش‌های انجام شده در این زمینه انجام پذیرفت. در این بررسی، ما بر روی محرک‌های انسانی تغییرات آب‌ و هوایی و تمرکز می‌کنیم. درک اینکه چرا افراد، سازمان‌ها و ملت‌ها اقداماتی را انجام می‌دهند که بر اقلیم تأثیر می‌گذارد، به نوعی مقدم بر سایر مسائل مربوط به تغییرات آب و هوایی است، بنابراین تأکید ما بر عوامل محرک است. نتیجه حاصل بیانگر آن است که در طبقه‌ی میان مقیاس‌ها، اقدامات شرکت‌های حقوقی برای رسیدگی به تغییرات آب و هوا از شک و تردید در آب و هوا گرفته تا مشارکت فعال برای کاهش و انطباق متفاوت است، اما آنها اغلب توسط زمینه‌ها و فرآیندهای نهادی، سیاسی و اقتصادی محدود می‌شوند. مطالعات چگونگی تأثیر سازمان‌ها و بخش‌های مختلف بر واکنش‌های تغییرات اقلیمی، یک حوزه فعال تحقیقاتی در درک پویایی عدالت اقلیمی است.

کلمات کلیدی : تغییرات اقلیمی جامعه میان مقیاس کنش